American Water Spaniel vs Barbet

In tegenstelling tot veel spaniels die iedereen als vriend begroeten, is de AWS van nature gereserveerd en kan hij wantrouwig zijn tegenover vreemden. Zonder uitgebreide vroege socialisatie (tussen 8–16 weken) kan dit gedrag escaleren tot op angst gebaseerde reactiviteit of overmatig territoriaal blaffen. Ze zijn eerst waakhond, dan begroeter.

Dit ras is geneigd een "klitten" te worden. Ze hechten zich intens aan hun primaire begeleider en hebben het vaak moeilijk wanneer ze alleen worden gelaten. Dit kan zich uiten als destructief kauwen, ijsberen of excessieve geluidsoverlast (jengelen/huilen) als isolatietraining niet vroeg wordt geprioriteerd.

De AWS heeft een taai werkend erfgoed. Deze aandrang kan soms vertaald worden in bezitsdrang over voedsel, speelgoed of kostbare kauwartikelen. Het is een beheersbaar kenmerk, maar vereist een eigenaar die uitwisselingsprotocollen begrijpt in plaats van gedwongen afname.

Hoewel ze in het veld graag willen behagen, kunnen ze in huis manipulatief en onafhankelijk zijn. Ze zijn niet blindelings gehoorzaam; ze vragen vaak: 'Wat levert het mij op?' voordat ze gehoorzamen.

De Barbet is in de ware zin van het woord een "plakhond". Ze zijn gefokt om nauw samen te werken met jagers en te leven als constante metgezellen. Ze verdragen isolatie niet goed. Eigenaren die lange uren weg van huis werken of verwachten dat de hond 8 uur per dag in een bench blijft, zullen waarschijnlijk te maken krijgen met aanzienlijke gedragsproblemen, waaronder destructief kauwen, huilen en zelfverminking. Dit is geen ras voor de "weekendkrijger" die de hond maandag tot en met vrijdag negeert.

Hoewel sommigen het vertederend vinden, kan de behoefte van de Barbet om fysiek zijn eigenaar aan te raken of dicht bij hem te zijn overweldigend zijn. Ze zullen je volgen naar de badkamer, op je voeten zitten terwijl je kookt en deelname aan elke gezinsactiviteit eisen. Dit gebrek aan onafhankelijkheid kan verstikkend zijn voor eigenaren die persoonlijke ruimte waarderen.

In tegenstelling tot de zorgeloze Labrador kan de Barbet emotioneel gevoelig zijn. Harde trainingsmethoden of een chaotisch, schreeuwend huishouden kunnen ervoor zorgen dat ze zich afsluiten. Ze hebben positieve bekrachtiging en een kalme, zelfverzekerde leider nodig.