Basenji vs Basset Hound

Basenjis zijn afstandelijk, onafhankelijk en poetsen zichzelf. Ze zullen niet bewonderend in uw ogen staren terwijl ze op een commando wachten. Als u een hond wilt die leeft om te plezieren, is dit het verkeerde ras. Ze zijn notoir moeilijk te trainen met traditionele methoden en negeren openlijk commando's die ze zinloos achten.

Dit is een significant probleem in het ras. Onderzoek wijst uit dat agressief gedrag tegenover andere honden gerapporteerd werd bij een aanzienlijk deel van de Basenjis in één studie, beduidend hoger dan bij veel andere rassen. Deze agressie manifesteert zich vaak rond de seksuele volwassenheid (18-24 maanden) en is bijzonder ernstig tussen honden van hetzelfde geslacht.

De Basenji is een zicht- en reukspeurhond met een sterke jachtdrift. Ze zullen kleine dieren achtervolgen, grijpen en doden. Ze zijn over het algemeen gevaarlijk voor katten, konijnen en hamsters, tenzij ze er vanaf de puppytijd mee zijn opgegroeid, en zelfs dan kan het instinct de training in een fractie van een seconde overrulen.

Een Basenji kan kettinglinkhekken beklimmen, grendels openen en door onmogelijk kleine openingen wringen. Ze hebben geen verkeersinzicht en zullen het verkeer in rennen als ze een eekhoorn zien. Betrouwbaarheid zonder riem is voor dit ras vrijwel niet-bestaand.

Bassets zijn gefokt om zelfstandig geursporen over kilometers te volgen. Ze hebben selectief gehoor en negeren commando's als ze er de meerwaarde niet van inzien. Voedselmotivatie is essentieel voor elk trainingsresultaat.

Als kuddedieren hebben Bassets een diepgevoelde behoefte aan gezelschap. Als ze alleen worden gelaten, produceren ze een luid, treurig gehuil dat door muren dringt en tot grote afstanden draagt — een serieus probleem in appartementen of woningen met dichtbijgelegen buren.

Notoir moeilijk zindelijk te maken — hun onafhankelijke natuur en lichamelijke bouw maken dit een strijd van meerdere maanden (6-12 maanden). Ongelukken kunnen tot in de volwassenheid aanhouden.

Wanneer ze een geur opvangen, vouwen hun oren letterlijk naar voren om geluid te blokkeren en richten ze zich volledig op de geur. Terugroepen werkt niet — ze lopen zonder omheiningen zomaar het verkeer in.