Basset Hound vs Maltipoo

Bassets zijn gefokt om zelfstandig geursporen over kilometers te volgen. Ze hebben selectief gehoor en negeren commando's als ze er de meerwaarde niet van inzien. Voedselmotivatie is essentieel voor elk trainingsresultaat.

Als kuddedieren hebben Bassets een diepgevoelde behoefte aan gezelschap. Als ze alleen worden gelaten, produceren ze een luid, treurig gehuil dat door muren dringt en tot grote afstanden draagt — een serieus probleem in appartementen of woningen met dichtbijgelegen buren.

Notoir moeilijk zindelijk te maken — hun onafhankelijke natuur en lichamelijke bouw maken dit een strijd van meerdere maanden (6-12 maanden). Ongelukken kunnen tot in de volwassenheid aanhouden.

Wanneer ze een geur opvangen, vouwen hun oren letterlijk naar voren om geluid te blokkeren en richten ze zich volledig op de geur. Terugroepen werkt niet — ze lopen zonder omheiningen zomaar het verkeer in.

Maltipoos volgen eigenaars van kamer naar kamer. Dit is vertederend totdat het pathologisch wordt. Eigenaren die 8+ uur van huis werken ontdekken vaak dat hun Maltipoo destructief gedrag, zelfverminking (poten rauw likken) of aanhoudende vocalisatie ontwikkelt.

Ondanks hun kleine formaat zijn Maltipoos waakzame waakhonden. Ze zijn zeer gevoelig voor omgevingsgeluiden (voetstappen in de gang, liften, autoportieren). Deze eigenschap, geërfd van de waakzame Maltees en de scherpzinnige Poedel, kan het wonen in een appartement conflictueus maken als het niet vroeg wordt beheerd. Ze blaffen niet om te dreigen, maar om aan te kondigen, en ze kondigen *alles* aan.

Als ze worden behandeld als een menselijk baby in plaats van als een hond, kunnen Maltipoos hulpbronbewaking en reactiviteit ontwikkelen. Ze kunnen bijten wanneer ze van de bank worden verplaatst of reactief worden naar grotere honden op wandelingen vanwege angst.