Beauceron vs West Highland White Terrier

Als een ras dat bedoeld is als 'levend hek' voor honderden schapen, communiceert de Beauceron met zijn omgeving via zijn bek. Pups en adolescenten staan berucht om pijnlijk bijten aan hielen, handen en kleding. Dit is geen agressie, maar een ingebakerd genetisch kenmerk dat maanden consistente omleiding vereist om te beheersen.

Anders dan de Golden Retriever die inbrekers verwelkomt, is de Beauceron van nature achterdochtig. Zonder uitgebreide socialisatie (100+ vreemden in 100 dagen) kan deze achterdocht omslaan in angstagressie of gevaarlijke reactiviteit. Ze weten 'automatisch' niet het verschil tussen een bedreiging en een bezorger; u moet het hun leren.

Hoewel over het algemeen pakgericht, kunnen Beaucerons - met name mannetjes - intolerantie ontwikkelen voor andere honden van hetzelfde geslacht bij het bereiken van seksuele volwassenheid (18-24 maanden). Dit kan een huishouden met meerdere honden zonder zorgvuldig beheer moeilijk maken.

Dit ras wil niet alleen in dezelfde kamer zijn als u; ze willen u fysiek aanraken. Ze worden vaak omschreven als 'schaduwen'. Als u persoonlijke ruimte waardeert of lange uren buitenshuis werkt, zal dit ras psychologisch lijden.

Dit is een echte werkterriër. Ze beschikken over een hoog zelfrespect en onafhankelijkheid. In tegenstelling tot een Golden Retriever die vraagt "Wat kan ik voor u doen?", vraagt een Westie "Wat levert het mij op?".

Westies zijn vocale waakhonden. Ze blaffen bij deurbellen, eekhoorns, bladeren die in de wind waaien en bezorgwagens. Dit is geen "stille" apartementshond; hun blaf is doordringend en aanhoudend.

Ze zijn gefokt om ongedierte te doden. Ze zijn niet te vertrouwen bij hamsters, konijnen, cavia's of vogels. Dit is een genetische doodsschakelaar, geen trainingsprobleem.

Westies tolereren over het algemeen geen ruwe aanpak. Ze staan bekend om te bijten als ze lastiggevallen, getrokken of geschrokken worden, waardoor ze een riskante keuze zijn voor gezinnen met peuters die grenzen missen.