Belgian Tervuren vs Irish Wolfhound

Dit ras heeft een 'onderbroken' roofdiersequentie die net voor de dodelijke beet stopt, maar de 'achtervolgings'- en 'bijt'-gedragingen sterk benadrukt. Ze zullen instinctief de hielen bijten van rennende kinderen, fietsers en joggers. Dit wordt vaak verward met agressie, maar het is een hardgecodeerde werkeigenschap die extreem moeilijk volledig af te trainen is.

In tegenstelling tot het 'houdt van iedereen'-temperament van veel sportieve rassen, is de Tervuren van nature terughoudend en argwanend. Zonder uitgebreide vroege socialisatie kan deze voorzichtigheid escaleren tot angstgebaseerde reactiviteit of 'scherpte' (bijten uit defensieve angst).

Als de Tervuren onvoldoende beweging krijgt, gaat hij niet gewoon liggen; hij ontmantelt zijn omgeving. Ze zijn gevoelig voor obsessief-compulsief gedrag zoals staartjagen, schaduwstaren en flankzuigen als niet aan hun mentale behoeften wordt voldaan.

Ondanks hun rustige gedrag binnenshuis zijn dit krachtige jagers. Hun prooidrift wordt getriggerd door beweging. Een eekhoorn, kat of klein hondje dat over een veld rent, kan een explosieve achtervolging veroorzaken die nauwelijks te stoppen is met gesproken commando's. Ze zijn doorgaans onbetrouwbaar met kleine rennende dieren, tenzij ze er mee zijn opgegroeid, en zelfs dan kan instinct de training overheersen.

Wolfshonden zijn diep hechtende 'plakkende' honden. Ze gedijen niet goed in isolatie en kunnen ernstige scheidingsangst ontwikkelen als ze lang alleen worden gelaten. Dit kan zich uiten in destructief kauwen, wat, gezien hun kaakomvang, droge muren, meubels en deuren in minuten kan vernietigen.

Tussen 6 en 18 maanden is een Wolfshond in wezen een pup van meer dan 45 kg met slechte coördinatie en veel energie. Ze kunnen neiging hebben tot bijten en vernielen. Hun vermogen om over aanrechten te reiken is ongeëvenaard; ze kunnen de achterkant van keukenwerkbladen bereiken zonder hun poten van de vloer te heffen.