Bloodhound vs Clumber Spaniel

Wanneer een Bloodhound een geur oppikt, sluiten zijn oren letterlijk (de zware flapjes blokkeren het gehoorkanaal) en filtert zijn brein al het gehoorsinput eruit. Ze negeren je niet uit boosaardigheid; ze kunnen je commando's tijdens het volgen van een spoor werkelijk niet verwerken. Dit maakt .

Ze scoren bijna onderaan in ranglijsten voor gehoorzaamheidsintelligentie, niet omdat ze dom zijn, maar omdat ze gefokt zijn om onafhankelijk van menselijke sturing te werken. Ze lossen problemen op (het vinden van sporen) zonder hulp, wat zich thuis vertaalt in het openen van koelkasten, deuren en hekken.

De combinatie van (slingers die plafonds raken), (veroorzaakt door gist in huidplooien en vettige vacht), en maakt ze ongeschikt voor netheid-gerichte eigenaren of mensen met zintuiglijke gevoeligheden.

In tegenstelling tot de Golden Retriever die leeft om te plezieren, heeft de Clumber Spaniel een uitgesproken onafhankelijkheid. Ze zijn intelligent maar vaak koppig. Als je een Clumber vraagt te zitten, kan hij het verzoek overwegen, controleren of je eten hebt en dan langzaam gehoorzamen — of niet. Dit is geen dominantie; het is een gebrek aan volgzaamheid dat eigenaren kan frustreren die directe gehoorzaamheid verwachten.

Laat de luie volwassene u niet misleiden. Clumber-pups worden door fokkers beschreven als "vernietigend voorbij alle geloof". Ze staan berucht om het inslikken van vreemde voorwerpen (stenen, sokken, speelgoed), wat kan leiden tot levensbedreigende verstopping en dure operaties. Een Clumber-pup kan niet onbeheerd worden achtergelaten.

Hoewel over het algemeen zachtaardig, kan hun onafhankelijke natuur zich soms uiten als het beschermen van bezittingen als dit niet vroeg wordt aangepakt, met name bij waardevolle kauwartikelen of voedsel.