Brittany vs Clumber Spaniel

Brittanys zijn berucht kleefzuchtig. Ze zijn gefokt om samen met mensen te werken, niet om weilanden alleen te bewaken. Dit uit zich als ernstige scheidingsangst. Als ze 8 uur per dag alleen worden gelaten, nemen ze vaak toevlucht tot destructief kauwen, zelfverminking (poten rauw likken) of gehuil dat buren zal irriteren.

Hoewel sommige volwassenen binnenshuis tot rust komen, missen jonge Brittanys (onder de 3 jaar) vaak een metabolische "uitschakelaar". Ze hebben niet zomaar een wandeling nodig; ze hebben een taak nodig. Zonder 60-90 minuten krachtige activiteit per dag verzinnen ze hun eigen spelletjes, die meestal het demonteren van uw meubels of het opgraven van de achtertuin inhouden.

Dit ras staat bekend om een "zacht" temperament. Harde correcties of zelfs luide stemmen kunnen ertoe leiden dat ze submissief urineren. Ze hebben vertrouwensopbouw nodig, geen intimidatie.

In tegenstelling tot de Golden Retriever die leeft om te plezieren, heeft de Clumber Spaniel een uitgesproken onafhankelijkheid. Ze zijn intelligent maar vaak koppig. Als je een Clumber vraagt te zitten, kan hij het verzoek overwegen, controleren of je eten hebt en dan langzaam gehoorzamen — of niet. Dit is geen dominantie; het is een gebrek aan volgzaamheid dat eigenaren kan frustreren die directe gehoorzaamheid verwachten.

Laat de luie volwassene u niet misleiden. Clumber-pups worden door fokkers beschreven als "vernietigend voorbij alle geloof". Ze staan berucht om het inslikken van vreemde voorwerpen (stenen, sokken, speelgoed), wat kan leiden tot levensbedreigende verstopping en dure operaties. Een Clumber-pup kan niet onbeheerd worden achtergelaten.

Hoewel over het algemeen zachtaardig, kan hun onafhankelijke natuur zich soms uiten als het beschermen van bezittingen als dit niet vroeg wordt aangepakt, met name bij waardevolle kauwartikelen of voedsel.