Clumber Spaniel vs Gordon Setter

In tegenstelling tot de Golden Retriever die leeft om te plezieren, heeft de Clumber Spaniel een uitgesproken onafhankelijkheid. Ze zijn intelligent maar vaak koppig. Als je een Clumber vraagt te zitten, kan hij het verzoek overwegen, controleren of je eten hebt en dan langzaam gehoorzamen — of niet. Dit is geen dominantie; het is een gebrek aan volgzaamheid dat eigenaren kan frustreren die directe gehoorzaamheid verwachten.

Laat de luie volwassene u niet misleiden. Clumber-pups worden door fokkers beschreven als "vernietigend voorbij alle geloof". Ze staan berucht om het inslikken van vreemde voorwerpen (stenen, sokken, speelgoed), wat kan leiden tot levensbedreigende verstopping en dure operaties. Een Clumber-pup kan niet onbeheerd worden achtergelaten.

Hoewel over het algemeen zachtaardig, kan hun onafhankelijke natuur zich soms uiten als het beschermen van bezittingen als dit niet vroeg wordt aangepakt, met name bij waardevolle kauwartikelen of voedsel.

Dit is het primaire gedragsprobleem voor het ras. Gordon Setters zijn intensief gehechte 'plakkerige' honden. Ze verdragen isolatie niet goed. Als ze gedurende standaard werkdagen (8+ uur) zonder interventie alleen worden gelaten, ontwikkelen ze vaak ernstige stressgedragingen, waaronder destructief kauwen, huilen en zelfverminking.

In tegenstelling tot de gehoorzame Labrador werd de Gordon gefokt om onafhankelijk van de jager op de heide te werken. Dit vertaalt zich in een hond die een bevel vaak zal overwegen, de waarde ervan evalueert en mogelijk weigert. Ze hebben een begeleider nodig die begrijpt hoe een denkende hond gemotiveerd moet worden, niet alleen een gehoorzame.

Eigenaren grapten vaak dat Gordons tot hun derde jaar puppy's blijven. Dit 'Peter Pan'-syndroom betekent dat u zich aanmeldt voor een verlengde adolescentie gekenmerkt door hoge energie, het testen van grenzen en mogelijke destructiviteit, lang nadat andere rassen zijn gekalmeerd.

Hoewel aanhankelijk met hun eigen kring, zijn Gordons van nature gereserveerd tegenover vreemden. Zonder uitgebreide vroege socialisatie kan deze terughoudendheid veranderen in angstgebaseerde reactiviteit of overmatig territoriaal blaffen. Het zijn van nature waakhonden, niet het type 'iedereen is mijn beste vriend'.