Clumber Spaniel vs Poedel

In tegenstelling tot de Golden Retriever die leeft om te plezieren, heeft de Clumber Spaniel een uitgesproken onafhankelijkheid. Ze zijn intelligent maar vaak koppig. Als je een Clumber vraagt te zitten, kan hij het verzoek overwegen, controleren of je eten hebt en dan langzaam gehoorzamen — of niet. Dit is geen dominantie; het is een gebrek aan volgzaamheid dat eigenaren kan frustreren die directe gehoorzaamheid verwachten.

Laat de luie volwassene u niet misleiden. Clumber-pups worden door fokkers beschreven als "vernietigend voorbij alle geloof". Ze staan berucht om het inslikken van vreemde voorwerpen (stenen, sokken, speelgoed), wat kan leiden tot levensbedreigende verstopping en dure operaties. Een Clumber-pup kan niet onbeheerd worden achtergelaten.

Hoewel over het algemeen zachtaardig, kan hun onafhankelijke natuur zich soms uiten als het beschermen van bezittingen als dit niet vroeg wordt aangepakt, met name bij waardevolle kauwartikelen of voedsel.

Poedels zijn intensief sociaal. Ze willen niet alleen *bij* je zijn; ze *moeten* bij je zijn. Dit ras scoort zeer laag op onafhankelijkheid. Als ze meer dan 8 uur per dag alleen worden gelaten zonder interactie, zijn ze geneigd ernstige scheidingsangst te ontwikkelen, die zich uit als non-stop blaffen, zelfverminking (likken/kauwen aan poten) en vernietiging. Ze zijn niet geschikt voor huizen die overdag leeg zijn.

Een verveelde Poedel is een destructieve Poedel. Hun intelligentie (gerangschikt als #2 van alle rassen) betekent dat ze 'hersenwerk' nodig hebben, niet alleen wandelingen. Zonder een taak—of het nu geavanceerde gehoorzaamheid, puzzelspeelgoed of behendigheid is—zullen ze hun eigen spelletjes uitvinden, die meestal inhouden dat ze uw meubels uit elkaar halen of uw kasten openen.

Hoewel niet 'yappy' zonder reden, zijn Poedels scherpe waakhonden. Ze kondigen elke bezorgwagen, eekhoorn en voorbijganger aan. Dit kan lastig zijn in appartementomgevingen als het niet vroeg wordt beheerd.