Curly Coated Retriever vs Morkie

Als u een hond wilt die elke vreemde verwelkomt, is de Curly niets voor u. Ze zijn van nature wantrouwig tegenover vreemden en bewaken hun territorium. Hoewel ze niet zonder reden agressief zijn, zijn het serieuze waakhonden die hun genegenheid bewaren voor hun vertrouwde kring.

Dit ras gehoorzaamt niet zomaar een opdracht. Ze beoordelen de waarde van het verzoek. Ze staan bekend om het openen van deuren, hekken en kasten. Hun intelligentie is manipulatief; ze vinden altijd de manier om uw regels te omzeilen.

Een Curly kan mentaal 3+ jaar een 'puppy' blijven. Eigenaren die een gesettelde volwassen hond verwachten op leeftijd 2 zullen gefrustreerd raken door de langdurige adolescentie en het testen van grenzen.

Dit is de meest voorkomende gedragsmislukking bij Morkies. Ze zijn in de ware zin van het woord "klitten". Ze verdragen isolatie slecht. Baasjes die 8 uur per dag buitenshuis werken, merken vaak dat hun Morkie destructief gedrag, zelfverminking (likken tot de poten rauw zijn) of voortdurend huilen ontwikkelt.

Morkies erven het alerterende geblaf van de Maltees en de territoriale vasthoudendheid van de Yorkshire Terriër. Ze zijn zeer geluidsgevoelig en blaffen bij deurbellen, voetstappen in de gang en bladeren die over het tuinpad waaien. In appartementen is dit een veelvoorkomende oorzaak van klachten van buren en huisuitzettingen.

Net als veel speelgoedrassen hebben Morkies kleine blaasjes en een hoog metabolisme. Ze zijn notoir moeilijk zindelijk te maken. "Ongelukjes" binnenshuis kunnen tot ver in de volwassenheid aanhouden, vooral in koud of nat weer dat ze verafschuwen. Veel baasjes nemen hun toevlucht tot levenslang gebruik van puppy-pads.

Vanwege hun formaat accepteren baasjes bij Morkies vaak gedrag (grommen, happen, het beschermen van bezittingen) dat bij grotere honden onaanvaardbaar zou zijn. Dit kan leiden tot een hond die het huishouden domineert en kan bijten als hij wordt aangeraakt voor verzorging of dierenartsenbezoeken.