Gordon Setter vs Old English Sheepdog

Dit is het primaire gedragsprobleem voor het ras. Gordon Setters zijn intensief gehechte 'plakkerige' honden. Ze verdragen isolatie niet goed. Als ze gedurende standaard werkdagen (8+ uur) zonder interventie alleen worden gelaten, ontwikkelen ze vaak ernstige stressgedragingen, waaronder destructief kauwen, huilen en zelfverminking.

In tegenstelling tot de gehoorzame Labrador werd de Gordon gefokt om onafhankelijk van de jager op de heide te werken. Dit vertaalt zich in een hond die een bevel vaak zal overwegen, de waarde ervan evalueert en mogelijk weigert. Ze hebben een begeleider nodig die begrijpt hoe een denkende hond gemotiveerd moet worden, niet alleen een gehoorzame.

Eigenaren grapten vaak dat Gordons tot hun derde jaar puppy's blijven. Dit 'Peter Pan'-syndroom betekent dat u zich aanmeldt voor een verlengde adolescentie gekenmerkt door hoge energie, het testen van grenzen en mogelijke destructiviteit, lang nadat andere rassen zijn gekalmeerd.

Hoewel aanhankelijk met hun eigen kring, zijn Gordons van nature gereserveerd tegenover vreemden. Zonder uitgebreide vroege socialisatie kan deze terughoudendheid veranderen in angstgebaseerde reactiviteit of overmatig territoriaal blaffen. Het zijn van nature waakhonden, niet het type 'iedereen is mijn beste vriend'.

Dit is een 'klittenband'-ras in de ware zin van het woord. Ze zijn gefokt om nauw samen te werken met herders, nooit ver weg te gaan. In een modern huis vertaalt dit zich naar een hond die in paniek kan raken als hij alleen wordt gelaten. Vernietigend kauwen, huilen en bevuilen van het huis zijn veelvoorkomende symptomen van stress als isolatietraining niet direct in de puppytijd wordt gestart.

De OES heeft een uniek, rinkelend geblaf dat vaak wordt omschreven als 'twee potten die tegen elkaar aanslaan'. Het is luid, diep en kan een plaag worden. Ze zijn waakzame waakhonden en zullen blaffen bij bezorgdiensten, buren en eekhoorns. Dit maakt hen slechte kandidaten voor appartementen met geluidsrestricties.

Als kudde-hond controleert de OES beweging. In een gezinsomgeving manifesteert dit zich vaak als happen naar de hielen van rennende kinderen of mensen 'lichaamschecken' om ze te verplaatsen. Hoewel niet agressief, kan dit gedrag beangstigend zijn voor peuters en irritant voor gasten.

Hoewel over het algemeen sociaal, kunnen sommige OES-lijnen - met name mannetjes - agressie ontwikkelen naar andere honden van hetzelfde geslacht rond sociale volwassenheid (18-24 maanden). Dit vereist waakzaam beheer in huishoudens met meerdere honden.