Greyhound vs Old English Sheepdog

Dit is de meest voorkomende reden voor de teruggave van gepensioneerde renbaan-Greyhounds. De meeste ex-racers zijn nooit alleen geweest in hun leven; ze worden geboren in een nest, opgegroeid in een roedel en gekeneld met andere honden. Helemaal alleen worden gelaten in een stil huis kan paniek veroorzaken, wat leidt tot vernietiging, gehuil en bevuiling van het huis.

Veel Greyhounds slapen met open ogen en vallen in diepe REM-cycli. Omdat ze in kennels vaak niet worden aangeraakt tijdens het slapen, kunnen ze defensief reageren (grommen, happen) als ze worden aangeraakt of opgeschrikt tijdens het slapen. Dit maakt hen een risico voor huishoudens met jonge kinderen die de regel 'laat slapende honden liggen' mogelijk niet respecteren.

Een veelvoorkomende gedragsquirk waarbij een Greyhound zijn poten plant en weigert te bewegen tijdens een wandeling. Dit is vaak een reactie op overweldiging, angst, of simpelweg beslissen dat de wandeling voorbij is. Het is geen koppigheid in de traditionele zin, maar een afsluitreactie.

Zelfs Greyhounds die vredig samenleven met kleine honden binnenshuis, kunnen ze als prooi beschouwen als de kleine hond rent, piept of onregelmatig beweegt buitenshuis. De overgang van 'vriend' naar 'prooi' kan in een oogwenk plaatsvinden.

Dit is een 'klittenband'-ras in de ware zin van het woord. Ze zijn gefokt om nauw samen te werken met herders, nooit ver weg te gaan. In een modern huis vertaalt dit zich naar een hond die in paniek kan raken als hij alleen wordt gelaten. Vernietigend kauwen, huilen en bevuilen van het huis zijn veelvoorkomende symptomen van stress als isolatietraining niet direct in de puppytijd wordt gestart.

De OES heeft een uniek, rinkelend geblaf dat vaak wordt omschreven als 'twee potten die tegen elkaar aanslaan'. Het is luid, diep en kan een plaag worden. Ze zijn waakzame waakhonden en zullen blaffen bij bezorgdiensten, buren en eekhoorns. Dit maakt hen slechte kandidaten voor appartementen met geluidsrestricties.

Als kudde-hond controleert de OES beweging. In een gezinsomgeving manifesteert dit zich vaak als happen naar de hielen van rennende kinderen of mensen 'lichaamschecken' om ze te verplaatsen. Hoewel niet agressief, kan dit gedrag beangstigend zijn voor peuters en irritant voor gasten.

Hoewel over het algemeen sociaal, kunnen sommige OES-lijnen - met name mannetjes - agressie ontwikkelen naar andere honden van hetzelfde geslacht rond sociale volwassenheid (18-24 maanden). Dit vereist waakzaam beheer in huishoudens met meerdere honden.