Miniature Pinscher vs Staffordshire Bull Terrier

Min Pins nemen hun waakhondrol serieus. Een waaierend blad of buur die een autoportier sluit, triggert doordringend alarmblaffen. In appartementen met dunne muren leidt dit tot klachten van buren en huisuitzettingsberichten.

Ze wringen zich door kleine hekopeningen, klimmen over kettinglinkhekken en schieten met bliksemsnelheid door open deuren. Hun hoge prooidrift betekent dat ze, eenmaal buiten, niet terugkomen - ze jagen een eekhoorn achterna door het verkeer zonder aarzeling.

Min Pins bezitten territorialiteit en assertiviteit die rivaliseren met reuze waakhondrassen. Ze daagen honden uit die tienmaal hun formaat hebben en zullen niet terugdeinzen, waardoor ze slechte kandidaten zijn voor hondenparken of losloopomgevingen.

Net als veel speelgoedrasen hebben ze kleine blaasjes en een lage tolerantie voor koud of nat weer. Als het regent, kan een Min Pin weigeren naar buiten te gaan en zal binnen een verborgen plek zoeken.

Staffies scoren 1/5 op onafhankelijkheid. Ze zijn vaak niet in staat om alleen te zijn gedurende standaard werkdagen (8 uur), waarbij ze regelmatig toevlucht nemen tot zelfverminking, vernieling van gipsplaat/deurframes en hoge, piepende vocalisaties die bekend staan als de 'Staffy Schreeuw'.

Ondanks dat ze aanhankelijk zijn met mensen, ontwikkelen veel Staffies hondenintolerantie bij het bereiken van seksuele volwassenheid (18-24 maanden). Dit is beheersbaar maar kan niet worden 'getraind' weg. Ze zijn zelden geschikt voor hondenparken.

Staffies raken gemakkelijk overstimuleerd. Hun intense springen, bijten en lichamelijk botsen bij het begroeten van gasten kan overweldigend zijn voor oudere eigenaren of kleine kinderen.

Regelmatig gevangen in 'pitbull'-verboden in veel rechtsgebieden. Eigenaren moeten mogelijk stamboombewijzen overleggen. Huisvestingsinstabiliteit door rasrestricties is een verborgen economische kost.