Nova Scotia Duck Tolling Retriever vs Staffordshire Bull Terrier

Dit is geen mythe. Wanneer opgewonden, gefrustreerd of in afwachting van werk (zoals het gooien van een bal), laten Tollers een hoge, doordringende kreet horen die klinkt als een banshee. Het schrikt buren af en kan moeilijk af te leren zijn omdat het een onvrijwillige uiting van opwinding is.

In tegenstelling tot veel showlijn Golden Retrievers die na een wandeling graag ontspannen, heeft een Toller vaak wat te doen nodig om te ontspannen. Zonder een 'taak' of intensieve mentale stimulatie kunnen ze neurotisch worden, ijsberen, jammeren en vernietigend gedrag vertonen.

Tollers zijn niet 'iederands beste vriend.' Ze zijn doorgaans terughoudend tegenover vreemden en negeren hen om zich te concentreren op hun eigenaar of een bal. Dit kan teleurstellend zijn voor eigenaren die de sociale vlinderaard van een Lab of Golden verwachten.

Staffies scoren 1/5 op onafhankelijkheid. Ze zijn vaak niet in staat om alleen te zijn gedurende standaard werkdagen (8 uur), waarbij ze regelmatig toevlucht nemen tot zelfverminking, vernieling van gipsplaat/deurframes en hoge, piepende vocalisaties die bekend staan als de 'Staffy Schreeuw'.

Ondanks dat ze aanhankelijk zijn met mensen, ontwikkelen veel Staffies hondenintolerantie bij het bereiken van seksuele volwassenheid (18-24 maanden). Dit is beheersbaar maar kan niet worden 'getraind' weg. Ze zijn zelden geschikt voor hondenparken.

Staffies raken gemakkelijk overstimuleerd. Hun intense springen, bijten en lichamelijk botsen bij het begroeten van gasten kan overweldigend zijn voor oudere eigenaren of kleine kinderen.

Regelmatig gevangen in 'pitbull'-verboden in veel rechtsgebieden. Eigenaren moeten mogelijk stamboombewijzen overleggen. Huisvestingsinstabiliteit door rasrestricties is een verborgen economische kost.