Scottish Terriër vs Vizsla

In tegenstelling tot de Golden Retriever of Labrador leeft de Scottie niet om u tevreden te stellen. Ze zijn beroemde onafhankelijke denkers. Als u een Scottie roept, kan hij het verzoek overwegen, evalueren wat er voor hem in zit en dan beslissen of hij gehoorzaamt. Dit wordt vaak als 'koppigheid' uitgelegd, maar het is eigenlijk een eigenschap van een ras dat is ontworpen om alleen ondergronds te werken zonder menselijke begeleiding.

Scotties zijn van nature wantrouwig tegenover vreemden en andere honden. Ze hebben een lage tolerantie voor behandeling die ze als respectloos beschouwen, waaronder omhelzen, aan oren trekken of plotselinge bewegingen. Dit maakt hen minder geschikt voor gezinnen met jonge kinderen.

Veel Scotties, met name mannetjes, kunnen intolerant zijn tegenover andere honden van hetzelfde geslacht. Deze agressie treedt vaak op bij sociale volwassenheid (18-24 maanden) en kan escaleren tot ernstige gevechten als het niet wordt beheerd.

Hun jachtinstinct is geen spel; het is een doodinstinct. Ze zijn niet te vertrouwen in de buurt van kleine huisdieren zoals hamsters, konijnen of vogels.

Dit is verreweg de meest voorkomende gedragsfout. Vizsla's zijn gefokt om nauw samen te werken met jagers zonder hen ooit te verlaten. In een modern huis vertaalt dit zich in paniek wanneer ze alleen worden gelaten - janken, 'rooën', destructief kauwen en zelfs zelfverwonding. Als je 8+ uur per dag van huis bent zonder opvangplan, is dit ras NIETS voor jou.

Ze volgen je naar de badkamer, zitten op je voeten terwijl je kookt, en eisen onder de dekens te slapen. Deze behoefte aan nabijheid is een biologische drang, geen trainingsfout. Als je persoonlijke ruimte waardeert, kies dan een ander ras.

Een blokje om is een warming-up. Ze hebben dagelijks 90-120 minuten intensieve beweging NODIG. Zonder dit worden ze neurotisch, destructief en hyperactief. Geen 'weekendwarrior'-metabolisme - ze hebben deze uitlaatklep elke dag nodig.