Scottish Terriër vs West Highland White Terrier

In tegenstelling tot de Golden Retriever of Labrador leeft de Scottie niet om u tevreden te stellen. Ze zijn beroemde onafhankelijke denkers. Als u een Scottie roept, kan hij het verzoek overwegen, evalueren wat er voor hem in zit en dan beslissen of hij gehoorzaamt. Dit wordt vaak als 'koppigheid' uitgelegd, maar het is eigenlijk een eigenschap van een ras dat is ontworpen om alleen ondergronds te werken zonder menselijke begeleiding.

Scotties zijn van nature wantrouwig tegenover vreemden en andere honden. Ze hebben een lage tolerantie voor behandeling die ze als respectloos beschouwen, waaronder omhelzen, aan oren trekken of plotselinge bewegingen. Dit maakt hen minder geschikt voor gezinnen met jonge kinderen.

Veel Scotties, met name mannetjes, kunnen intolerant zijn tegenover andere honden van hetzelfde geslacht. Deze agressie treedt vaak op bij sociale volwassenheid (18-24 maanden) en kan escaleren tot ernstige gevechten als het niet wordt beheerd.

Hun jachtinstinct is geen spel; het is een doodinstinct. Ze zijn niet te vertrouwen in de buurt van kleine huisdieren zoals hamsters, konijnen of vogels.

Dit is een echte werkterriër. Ze beschikken over een hoog zelfrespect en onafhankelijkheid. In tegenstelling tot een Golden Retriever die vraagt "Wat kan ik voor u doen?", vraagt een Westie "Wat levert het mij op?".

Westies zijn vocale waakhonden. Ze blaffen bij deurbellen, eekhoorns, bladeren die in de wind waaien en bezorgwagens. Dit is geen "stille" apartementshond; hun blaf is doordringend en aanhoudend.

Ze zijn gefokt om ongedierte te doden. Ze zijn niet te vertrouwen bij hamsters, konijnen, cavia's of vogels. Dit is een genetische doodsschakelaar, geen trainingsprobleem.

Westies tolereren over het algemeen geen ruwe aanpak. Ze staan bekend om te bijten als ze lastiggevallen, getrokken of geschrokken worden, waardoor ze een riskante keuze zijn voor gezinnen met peuters die grenzen missen.