Cockapoo

Dit is het primaire gedragsmatige faalpatroon van het ras. Cockapoos zijn 'plakkerige honden' in de meest letterlijke zin. Ze geven niet alleen de voorkeur aan gezelschap; veel exemplaren *hebben* het nodig om te kunnen functioneren. Alleen gelaten zijn ze gevoelig voor paniekstoornis, die zich uit in non-stop vocalisatie, vernietiging van doorgangen (krabben aan deuren/tapijten) en zelfverminking. Ze zijn over het algemeen niet geschikt voor huishoudens waar alle volwassenen fulltime buitenshuis werken zonder een dagopvang voor honden.

Hoewel doorgaans vriendelijk, kan de afstamming van de Cocker Spaniel een genetische aanleg voor het bewaken van bezittingen (bezitterigheid over voedsel, speelgoed of locaties) introduceren. Deze eigenschap, historisch soms gelinkt aan 'Rage Syndrome' bij eenkleurige Cockers, kan ook bij Cockapoos voorkomen en vereist vroege beheersprotocollen.

De combinatie van de alertheid van de Poedel en de drukke aard van de Spaniël kan een hond creëren die moeite heeft om te kalmeren. Ze kunnen hyperreactief zijn op prikkels (deurbellen, voorbijgangers), wat leidt tot hinderlijk blaffen dat moeilijk te stoppen is.