Affenpinscher vs Spinone Italiano

Affenpinschers zijn tot in het extreme onverschrokken. Ze zullen honden uitdagen die tien keer zo groot zijn, wat hen significant lichamelijk risico oplevert. Dit is geen 'schattigheid' — het is een echte veiligheidsrisico dat waakzaam eigenaarschap vereist.

Dit ras is geneigd om speelgoed en voedsel te bewaken. In combinatie met hun afkeer van aanraking maken ze een slechte keuze voor huishoudens met peuters die hen kunnen vastpakken of laten schrikken.

Zoals veel toy-rassen kan de Affenpinscher notoir moeilijk zindelijk te maken zijn. Hun kleine blaas en onafhankelijke karakter betekenen dat ongelukjes tot ver in de volwassenheid kunnen aanhouden als de training niet strikt consistent is.

Ze zijn over het algemeen geen 'slappe' honden die ruw aaien tolereren. Ze hebben een lage drempel voor fysieke ergernis en zullen hun persoonlijke ruimte verdedigen.

Dit is geen hond die in een kennel of achtertuin kan worden achtergelaten. Ze zijn diepgaand sociaal en hechten zich intens aan hun mensen. Als ze lang alleen worden gelaten (meer dan 4-5 uur), zijn ze vatbaar voor ernstige scheidingsangst, die zich uit in huilen (het ras staat bekend om een uniek "gejodel") en destructief kauwen.

Hoewel niet zo overvloedig als een Mastiff, heeft de Spinone een kenmerkende baard die als een spons werkt. Elke keer dat ze drinken, druipen ze water over uw vloer. Na het eten bevat hun baard voedselresten. Als u huistrots bent of een afkeer heeft van natte gezichten die tegen uw schone kleding worden gedrukt, is dit een dealbreaker.

In tegenstelling tot de Golden Retriever die leeft om te plezieren, vraagt de Spinone "Waarom?" Ze zijn intelligent maar bezitten een doordachte, nadenkende aard. Als een commando voor hen geen zin heeft, kunnen ze het gewoon weigeren. Dit wordt vaak aangezien voor domheid, maar het is eigenlijk onafhankelijkheid.