Africanis vs Goldendoodle

In tegenstelling tot een Golden Retriever die u om leiding vraagt, neemt een Africanis zijn eigen beslissingen. Ze zijn coöperatief maar niet onderdanig. Als u een hond nodig heeft die commando's onmiddellijk opvolgt omwille van de gehoorzaamheid, zal dit ras u frustreren.

Deze honden zijn geëvolueerd om vrij rond te zwerven op landelijke boerderijen. Ze hebben een hoog 'zwerfzucht' en staan bekend als ontsnapkunstenaars. Een veilig hek (minimaal 1,8 m) is niet onderhandelbaar.

Ze zijn van nature voorzichtig tegenover vreemden. Hoewel ze zelden zonder aanleiding agressief zijn, zullen ze uw gasten niet onmiddellijk met een kwispelende staart begroeten. Ze zijn eerst waakhond, daarna vriend.

Ze hebben een functionele jachtdrift. Hoewel ze kunnen wennen aan vee (geiten, koeien) als ze ermee opgroeien, kunnen ze vreemde kleine dieren (katten, konijnen) als prooi beschouwen.

Dit is de belangrijkste gedragsproblemen van het ras. Afgeleid van de 'klittenband'-natuur van de Golden Retriever en de intense sociale behoeften van de Poedel, hebben Goldendoodles vaak moeite met isolatie. Onderzoeken tonen aan dat scheidingsgerelateerde gedragingen bij gezelschapshonden sterk zijn toegenomen, met Poedelmixen die regelmatig oververtegenwoordigd zijn in klinische gevallen van scheidingsnood. Het zijn geen 'in de achtertuin laten'-honden; ze hebben integratie in de gezinseenheid nodig.

Hoewel agressie zeldzaam is, is 'hyper-vriendelijkheid' gewoon. Goldendoodles kunnen moeite hebben met impulsbeheersing, wat zich uit als springen, bijten en wilde begroetingen die overweldigend kunnen zijn voor kinderen of oudere eigenaren. Dit wordt vaak ten onrechte als 'blijdschap' bestempeld, maar is vaak een teken van overprikkeling en gebrek aan emotionele regulatie.

De Poedelintelligentie gecombineerd met de Retriever-doorzettingsvermogen kan een hond creëren die vocaliseert om aandacht, spel of voedsel te eisen.