Africanis vs Lhasa Apso

In tegenstelling tot een Golden Retriever die u om leiding vraagt, neemt een Africanis zijn eigen beslissingen. Ze zijn coöperatief maar niet onderdanig. Als u een hond nodig heeft die commando's onmiddellijk opvolgt omwille van de gehoorzaamheid, zal dit ras u frustreren.

Deze honden zijn geëvolueerd om vrij rond te zwerven op landelijke boerderijen. Ze hebben een hoog 'zwerfzucht' en staan bekend als ontsnapkunstenaars. Een veilig hek (minimaal 1,8 m) is niet onderhandelbaar.

Ze zijn van nature voorzichtig tegenover vreemden. Hoewel ze zelden zonder aanleiding agressief zijn, zullen ze uw gasten niet onmiddellijk met een kwispelende staart begroeten. Ze zijn eerst waakhond, daarna vriend.

Ze hebben een functionele jachtdrift. Hoewel ze kunnen wennen aan vee (geiten, koeien) als ze ermee opgroeien, kunnen ze vreemde kleine dieren (katten, konijnen) als prooi beschouwen.

Omdat ze klein en schattig zijn, tolereren eigenaren vaak gegrom of bewaking van hulpbronnen in de pupfase, wat bij een Rottweiler gecorrigeerd zou worden. Bij een Lhasa evolueert dit tot een hond die bijt wanneer hij van de bank wordt bewogen of wanneer een peuter over hem struikelt. Ze hebben een lage tolerantie voor aanrakingen die ze zelf niet hebben geïnitieerd.

Dit is geen sociale vlinder. De standaardinstelling van een Lhasa Apso voor vreemden is argwaan. Zonder uitgebreide vroege socialisatie kan dit zich uiten als hinderlijk blaffen of 'angstbijten' wanneer gasten het huis binnenkomen. Ze zijn eerst bewaker, dan metgezel.

Ze leven niet om u te plezieren; ze leven om met u samen te leven. Als u een Lhasa vraagt te zitten, zullen ze overwegen of het de moeite waard is. Deze 'katachtige' onafhankelijkheid frustreert eigenaren die gewend zijn aan gehoorzame rassen zoals Labradors.