Africanis vs Poedel

In tegenstelling tot een Golden Retriever die u om leiding vraagt, neemt een Africanis zijn eigen beslissingen. Ze zijn coöperatief maar niet onderdanig. Als u een hond nodig heeft die commando's onmiddellijk opvolgt omwille van de gehoorzaamheid, zal dit ras u frustreren.

Deze honden zijn geëvolueerd om vrij rond te zwerven op landelijke boerderijen. Ze hebben een hoog 'zwerfzucht' en staan bekend als ontsnapkunstenaars. Een veilig hek (minimaal 1,8 m) is niet onderhandelbaar.

Ze zijn van nature voorzichtig tegenover vreemden. Hoewel ze zelden zonder aanleiding agressief zijn, zullen ze uw gasten niet onmiddellijk met een kwispelende staart begroeten. Ze zijn eerst waakhond, daarna vriend.

Ze hebben een functionele jachtdrift. Hoewel ze kunnen wennen aan vee (geiten, koeien) als ze ermee opgroeien, kunnen ze vreemde kleine dieren (katten, konijnen) als prooi beschouwen.

Poedels zijn intensief sociaal. Ze willen niet alleen *bij* je zijn; ze *moeten* bij je zijn. Dit ras scoort zeer laag op onafhankelijkheid. Als ze meer dan 8 uur per dag alleen worden gelaten zonder interactie, zijn ze geneigd ernstige scheidingsangst te ontwikkelen, die zich uit als non-stop blaffen, zelfverminking (likken/kauwen aan poten) en vernietiging. Ze zijn niet geschikt voor huizen die overdag leeg zijn.

Een verveelde Poedel is een destructieve Poedel. Hun intelligentie (gerangschikt als #2 van alle rassen) betekent dat ze 'hersenwerk' nodig hebben, niet alleen wandelingen. Zonder een taak—of het nu geavanceerde gehoorzaamheid, puzzelspeelgoed of behendigheid is—zullen ze hun eigen spelletjes uitvinden, die meestal inhouden dat ze uw meubels uit elkaar halen of uw kasten openen.

Hoewel niet 'yappy' zonder reden, zijn Poedels scherpe waakhonden. Ze kondigen elke bezorgwagen, eekhoorn en voorbijganger aan. Dit kan lastig zijn in appartementomgevingen als het niet vroeg wordt beheerd.