Aidi vs Boston Terrier

De Aidi beschouwt alles buiten de familie als een potentiële bedreiging. Dit geldt voor postbodes, buren en bezoekende kinderen. Hun standaardinstelling is wantrouwen, en ze 'ontdooien' niet snel.

Hoge neiging tot onverdraagzaamheid tegenover honden van hetzelfde geslacht, die ontstaat bij sociale rijpheid (18-24 maanden). Kan escaleren tot ernstige gevechten als dit niet strikt beheerd wordt met scheiding. Een mannelijke Aidi met een andere mannelijke hond is een tijdbom.

Als overlevingsras uit harde omgevingen kunnen ze voedsel, speelgoed of ruimte met intensiteit bewaken. Dit is een genetische overlevingseigenschap die hen gevaarlijk maakt in huishoudens met peuters.

Ze zijn niet gretig om te behagen. Als ze druk zijn met patrouilleren of een geur onderzoeken, zullen ze je waarschijnlijk negeren. Ze werden gefokt om autonome beslissingen te nemen zonder menselijke sturing.

Boston Terriërs zijn extreme 'plakkerige honden' die intens banden opbouwen. Langer dan 4-6 uur alleen gelaten, ontwikkelen ze destructief kauwen, bevuiling van het huis en aanhoudend geluid maken. Niet geschikt als alle volwassenen voltijds buitenshuis werken.

Dit probleem kan niet worden overdreven. Hun brachycefale anatomie zorgt ervoor dat ze lucht inslikken tijdens het eten, wat resulteert in veelvuldige, krachtige windjes. Als flatulentie je eerder afstoot dan amuseert, is dit NIET jouw ras.

Hun verkorte luchtwegen verhinderen efficiënt hijgen. Ze lopen een HOOG RISICO op hittestuwing bij temperaturen boven 25°C. Airconditioning is een vereiste, geen luxe. Je kunt niet met ze joggen of wandelen in de zomer.

Verwacht hard snurken, snuiven en episoden van omgekeerd niezen die klinken alsof de hond stikt. Als je stilte nodig hebt om te slapen, is dit ras niets voor jou.