Aidi vs English Setter

De Aidi beschouwt alles buiten de familie als een potentiële bedreiging. Dit geldt voor postbodes, buren en bezoekende kinderen. Hun standaardinstelling is wantrouwen, en ze 'ontdooien' niet snel.

Hoge neiging tot onverdraagzaamheid tegenover honden van hetzelfde geslacht, die ontstaat bij sociale rijpheid (18-24 maanden). Kan escaleren tot ernstige gevechten als dit niet strikt beheerd wordt met scheiding. Een mannelijke Aidi met een andere mannelijke hond is een tijdbom.

Als overlevingsras uit harde omgevingen kunnen ze voedsel, speelgoed of ruimte met intensiteit bewaken. Dit is een genetische overlevingseigenschap die hen gevaarlijk maakt in huishoudens met peuters.

Ze zijn niet gretig om te behagen. Als ze druk zijn met patrouilleren of een geur onderzoeken, zullen ze je waarschijnlijk negeren. Ze werden gefokt om autonome beslissingen te nemen zonder menselijke sturing.

English Setters zijn intensief sociale 'klittenhond'-honden die diep hechten aan hun mensen. Als ze 8+ uur alleen worden gelaten zonder gewenning of gezelschap, ontwikkelen ze vaak ernstige angst die zich uit in destructief kauwen, bevuilen van het huis en aanhoudend huilen.

Hun jachtdrift is allesoverheersend. Tijdens wandelingen kunnen ze doof worden voor commando's als ze een geur opvangen of een vogel zien. Betrouwbaarheid los van de lijn op niet-omheinde terreinen is voor de gemiddelde eigenaar vrijwel onmogelijk.

Verveelde of te weinig bewegende Setters staan erom bekend de omheining te testen. Dankzij hun atletisch vermogen kunnen ze over matige hekken springen, en graafinstincten kunnen heklijnen ondermijnen als ze prooien aan de andere kant zien.