Aidi vs Irish Wolfhound

De Aidi beschouwt alles buiten de familie als een potentiële bedreiging. Dit geldt voor postbodes, buren en bezoekende kinderen. Hun standaardinstelling is wantrouwen, en ze 'ontdooien' niet snel.

Hoge neiging tot onverdraagzaamheid tegenover honden van hetzelfde geslacht, die ontstaat bij sociale rijpheid (18-24 maanden). Kan escaleren tot ernstige gevechten als dit niet strikt beheerd wordt met scheiding. Een mannelijke Aidi met een andere mannelijke hond is een tijdbom.

Als overlevingsras uit harde omgevingen kunnen ze voedsel, speelgoed of ruimte met intensiteit bewaken. Dit is een genetische overlevingseigenschap die hen gevaarlijk maakt in huishoudens met peuters.

Ze zijn niet gretig om te behagen. Als ze druk zijn met patrouilleren of een geur onderzoeken, zullen ze je waarschijnlijk negeren. Ze werden gefokt om autonome beslissingen te nemen zonder menselijke sturing.

Ondanks hun rustige gedrag binnenshuis zijn dit krachtige jagers. Hun prooidrift wordt getriggerd door beweging. Een eekhoorn, kat of klein hondje dat over een veld rent, kan een explosieve achtervolging veroorzaken die nauwelijks te stoppen is met gesproken commando's. Ze zijn doorgaans onbetrouwbaar met kleine rennende dieren, tenzij ze er mee zijn opgegroeid, en zelfs dan kan instinct de training overheersen.

Wolfshonden zijn diep hechtende 'plakkende' honden. Ze gedijen niet goed in isolatie en kunnen ernstige scheidingsangst ontwikkelen als ze lang alleen worden gelaten. Dit kan zich uiten in destructief kauwen, wat, gezien hun kaakomvang, droge muren, meubels en deuren in minuten kan vernietigen.

Tussen 6 en 18 maanden is een Wolfshond in wezen een pup van meer dan 45 kg met slechte coördinatie en veel energie. Ze kunnen neiging hebben tot bijten en vernielen. Hun vermogen om over aanrechten te reiken is ongeëvenaard; ze kunnen de achterkant van keukenwerkbladen bereiken zonder hun poten van de vloer te heffen.