Aidi vs Maltees

De Aidi beschouwt alles buiten de familie als een potentiële bedreiging. Dit geldt voor postbodes, buren en bezoekende kinderen. Hun standaardinstelling is wantrouwen, en ze 'ontdooien' niet snel.

Hoge neiging tot onverdraagzaamheid tegenover honden van hetzelfde geslacht, die ontstaat bij sociale rijpheid (18-24 maanden). Kan escaleren tot ernstige gevechten als dit niet strikt beheerd wordt met scheiding. Een mannelijke Aidi met een andere mannelijke hond is een tijdbom.

Als overlevingsras uit harde omgevingen kunnen ze voedsel, speelgoed of ruimte met intensiteit bewaken. Dit is een genetische overlevingseigenschap die hen gevaarlijk maakt in huishoudens met peuters.

Ze zijn niet gretig om te behagen. Als ze druk zijn met patrouilleren of een geur onderzoeken, zullen ze je waarschijnlijk negeren. Ze werden gefokt om autonome beslissingen te nemen zonder menselijke sturing.

Duizenden jaren uitsluitend gefokt voor gezelschap, raken Maltezer honden vaak in paniek als ze alleen worden gelaten. Dit uit zich in destructief kauwen, zelfmutilatie (poten rauw likken) en aanhoudende vocalisatie. Niet geschikt voor 8-uur werkdagen zonder interventie.

Ondanks hun omvang zijn Maltezer honden waakzame bewakers. Ze kondigen elke bestelwagen, buurman en blaadje aan. In appartementen kan dit hoge, aanhoudende blaffen leiden tot geluidsklachten en uitzettingsbevelen.

De meest voorkomende frustratie. Kleine blazen vereisen frequente uitjes, en ze kunnen stiekem binnenshuis ongelukjes hebben. Zelfs volwassen Maltezer zijn buiten een bench of ren misschien niet 100% betrouwbaar.

Omdat ze kwetsbaar zijn, tolereren eigenaren vaak gedragingen (grommen, happen, bewaken van hulpbronnen) die bij grotere honden onaanvaardbaar zouden zijn. Dit kan een hond creëren die het huishouden domineert.