Akbash Dog vs Boerboel

In tegenstelling tot rassen die blaffen en zich terugtrekken, is de Akbash gefokt om bedreigingen te confronteren. Zonder deskundige socialisatie kan de categorie 'bedreigingen' zich uitbreiden tot bezorgers, gasten en buren. Ze hebben een lage drempel voor argwaan en een hoge drempel voor pijn/intimidatie.

Dit ras is van nature nachtactief. Ze patrouilleren 's nachts hun territorium en blaffen luid en herhaaldelijk op coyotes, ritselende bladeren of verre sirenes. Dit is een kenmerk, geen gebrek, maar het maakt ze ongeschikt voor buitenwijken met geluidsvoorschriften of dicht bij buren.

Akbash Dogs, met name mannetjes, zijn gevoelig voor ernstige agressie tegenover andere honden van hetzelfde geslacht. Dit komt doorgaans op bij sociale volwassenheid (18-36 maanden) en kan een vredig meerhondengezin van de ene op de andere dag in een oorlogszone veranderen.

Als ze niet worden ingeperkt door een veilig hek (minimaal 150-180 cm), zal een Akbash zijn territorium uitbreiden. Ze zijn bekend om kilometers te zwerven op zoek naar een perimeter om te bewaken.

Dit is een primaire faalfactor. Veel Boerboels, met name mannetjes, zullen geen andere hond van hetzelfde geslacht in hun huishouden tolereren zodra ze seksuele volwassenheid bereiken (18-24 maanden). Deze agressie is vaak plotseling en ernstig.

In tegenstelling tot een Golden Retriever die inbrekers verwelkomt, is een Boerboel van nature achterdochtig. Zonder uitgebreide, voortdurende socialisatie kan deze achterdocht escaleren tot angst-agressie of aansprakelijkheidsrisicovol beschermend gedrag.

Hun dominante karakter maakt hen geneigd voedsel, speelgoed of zelfs hun eigenaren te bewaken. Dit vereist een ervaren begeleider die begrijpt hoe hij dit gedrag kan aanpakken zonder confrontatie.