Akbash Dog vs Boston Terrier

In tegenstelling tot rassen die blaffen en zich terugtrekken, is de Akbash gefokt om bedreigingen te confronteren. Zonder deskundige socialisatie kan de categorie 'bedreigingen' zich uitbreiden tot bezorgers, gasten en buren. Ze hebben een lage drempel voor argwaan en een hoge drempel voor pijn/intimidatie.

Dit ras is van nature nachtactief. Ze patrouilleren 's nachts hun territorium en blaffen luid en herhaaldelijk op coyotes, ritselende bladeren of verre sirenes. Dit is een kenmerk, geen gebrek, maar het maakt ze ongeschikt voor buitenwijken met geluidsvoorschriften of dicht bij buren.

Akbash Dogs, met name mannetjes, zijn gevoelig voor ernstige agressie tegenover andere honden van hetzelfde geslacht. Dit komt doorgaans op bij sociale volwassenheid (18-36 maanden) en kan een vredig meerhondengezin van de ene op de andere dag in een oorlogszone veranderen.

Als ze niet worden ingeperkt door een veilig hek (minimaal 150-180 cm), zal een Akbash zijn territorium uitbreiden. Ze zijn bekend om kilometers te zwerven op zoek naar een perimeter om te bewaken.

Boston Terriërs zijn extreme 'plakkerige honden' die intens banden opbouwen. Langer dan 4-6 uur alleen gelaten, ontwikkelen ze destructief kauwen, bevuiling van het huis en aanhoudend geluid maken. Niet geschikt als alle volwassenen voltijds buitenshuis werken.

Dit probleem kan niet worden overdreven. Hun brachycefale anatomie zorgt ervoor dat ze lucht inslikken tijdens het eten, wat resulteert in veelvuldige, krachtige windjes. Als flatulentie je eerder afstoot dan amuseert, is dit NIET jouw ras.

Hun verkorte luchtwegen verhinderen efficiënt hijgen. Ze lopen een HOOG RISICO op hittestuwing bij temperaturen boven 25°C. Airconditioning is een vereiste, geen luxe. Je kunt niet met ze joggen of wandelen in de zomer.

Verwacht hard snurken, snuiven en episoden van omgekeerd niezen die klinken alsof de hond stikt. Als je stilte nodig hebt om te slapen, is dit ras niets voor jou.