Akbash Dog vs Cavalier King Charles Spaniel

In tegenstelling tot rassen die blaffen en zich terugtrekken, is de Akbash gefokt om bedreigingen te confronteren. Zonder deskundige socialisatie kan de categorie 'bedreigingen' zich uitbreiden tot bezorgers, gasten en buren. Ze hebben een lage drempel voor argwaan en een hoge drempel voor pijn/intimidatie.

Dit ras is van nature nachtactief. Ze patrouilleren 's nachts hun territorium en blaffen luid en herhaaldelijk op coyotes, ritselende bladeren of verre sirenes. Dit is een kenmerk, geen gebrek, maar het maakt ze ongeschikt voor buitenwijken met geluidsvoorschriften of dicht bij buren.

Akbash Dogs, met name mannetjes, zijn gevoelig voor ernstige agressie tegenover andere honden van hetzelfde geslacht. Dit komt doorgaans op bij sociale volwassenheid (18-36 maanden) en kan een vredig meerhondengezin van de ene op de andere dag in een oorlogszone veranderen.

Als ze niet worden ingeperkt door een veilig hek (minimaal 150-180 cm), zal een Akbash zijn territorium uitbreiden. Ze zijn bekend om kilometers te zwerven op zoek naar een perimeter om te bewaken.

Dit is een "klittenband-hond" in de ware zin. Ze zijn gefokt om schoot te verwarmen in tochtige kastelen en hebben deze biologische drang niet verloren. Ze kunnen niet alleen worden gelaten voor een standaard werkdag (8+ uur). Isolatie leidt tot ernstige stress, destructief kauwen en aanhoudend janken of blaffen.

Hoewel ze speelgoedhonden zijn, zijn het nog steeds spaniëls. Ze behouden een prooidrift die getriggerd kan worden door vogels, eekhoorns of vlinders. Deze "onderbroken" predatoire volgorde betekent dat ze plotseling het verkeer in kunnen rennen als ze niet aangelijnde zijn, ondanks over het algemeen goede terugroep.