Akbash Dog vs Great Dane

In tegenstelling tot rassen die blaffen en zich terugtrekken, is de Akbash gefokt om bedreigingen te confronteren. Zonder deskundige socialisatie kan de categorie 'bedreigingen' zich uitbreiden tot bezorgers, gasten en buren. Ze hebben een lage drempel voor argwaan en een hoge drempel voor pijn/intimidatie.

Dit ras is van nature nachtactief. Ze patrouilleren 's nachts hun territorium en blaffen luid en herhaaldelijk op coyotes, ritselende bladeren of verre sirenes. Dit is een kenmerk, geen gebrek, maar het maakt ze ongeschikt voor buitenwijken met geluidsvoorschriften of dicht bij buren.

Akbash Dogs, met name mannetjes, zijn gevoelig voor ernstige agressie tegenover andere honden van hetzelfde geslacht. Dit komt doorgaans op bij sociale volwassenheid (18-36 maanden) en kan een vredig meerhondengezin van de ene op de andere dag in een oorlogszone veranderen.

Als ze niet worden ingeperkt door een veilig hek (minimaal 150-180 cm), zal een Akbash zijn territorium uitbreiden. Ze zijn bekend om kilometers te zwerven op zoek naar een perimeter om te bewaken.

Great Danes zijn diep sociale dieren, vaak omschreven als "klittenband-honden." Ze verdragen isolatie slecht. Als ze lange tijd alleen worden gelaten, kan hun angst zich uiten in destructief kauwen of graven. Gezien hun omvang kan een paniekerige Dane in enkele minuten een deurpost of een bank vernielen.

Hoewel over het algemeen kalm binnenshuis, ervaren jonge Danes uitbarstingen van frenetieke energie, bekend als "zoomies." In een kleine ruimte is een puppy van 45 kg die op hoge snelheid beweegt een fysiek gevaar voor meubels, kinderen en zichzelf.

Tussen 6 en 18 maanden zijn Danes in wezen reuzengrote puppy's. Ze realiseren zich misschien niet hun eigen kracht, wat leidt tot het per ongeluk omverwerpen van kinderen of oudere familieleden. Goede lijnmanieren zijn essentieel; een trekkende Dane kan door de meeste eigenaren fysiek niet worden overmand.