Alaskan Malamute vs French Bulldog

Dit is de meest voorkomende reden voor het afstaan van volwassen Malamutes. Hoewel pups sociaal kunnen zijn, zorgt de geslachtsrijpheid (18-24 maanden) vaak voor ernstige intolerantie tegenover honden van hetzelfde geslacht. Dit kenmerk is genetisch verbonden aan hun geschiedenis als werkende pakketdieren waarbij hiërarchie met geweld werd afgedwongen. Het is vaak niet te genezen met training, alleen beheersbaar met strikte scheiding.

De Malamute bezit een volledige prooisequentie naar kleine dieren. Ze staan erom bekend katten, konijnen, vogels en zelfs kleine honden te doden. Dit is geen agressie; het is een voedingsrespons. Als u kleine huisdieren heeft, vormt dit ras een ernstig risico.

Als overlevingsras uit een omgeving met schaarse middelen zijn ze geneigd voedsel, speelgoed en waardevolle plaatsen te bewaken. Dit vereist een ervaren begeleider om te beheren, niet te bestrijden.

Ze zijn ervaren gravers en klimmers. Een standaard hek van 120 cm is onvoldoende; een hek van 180 cm met graafbeveiliging (ingegraven draad/beton) is het minimumvereiste.

Frenchies zijn 'kleefhonden' in de ware zin van het woord. Ze scoren extreem laag op zelfstandigheid. Alleen laten tijdens een normale werkdag (8 uur) leidt vaak tot de 'Franse Doodsschreeuw'—een huiveringwekkende vocalisatie die klinkt als een menselijk kind in nood—samen met destructief kauwen en bevuilen van het huis. Ze zijn ongeschikt voor alleenstaande eigenaren die buitenshuis werken zonder budget voor dagelijkse opvang.

Dit ras staat bekend als moeilijk zindelijk te maken. Hun koppige aard, gecombineerd met een kleine blaas en een afkeer van regen/kou, betekent dat ongelukjes tot ver in de volwassenheid kunnen aanhouden. Ze reageren niet op harde correctie; ze sluiten dan gewoon af.

Ondanks hun grappige uiterlijk dragen ze terrierbloed (van hun voorouders als rattenvangers). Ze kunnen gevaarlijk zijn voor kleine huisdieren zoals hamsters, cavia's en soms katten als ze er niet mee zijn opgegroeid.