American Staffordshire Terrier vs Anatolian Shepherd Dog

Dit is een primaire dealbreaker. Veel AmStaffs kunnen niet vreedzaam samenleven met huisgenoten van hetzelfde geslacht, ongeacht socialisatie.

De terriër-afstamming zorgt voor een hoge prooidrift. Ze vormen een significant risico voor katten, konijnen en kleine honden. Dit is vaak niet 'trainbaar' maar iets dat levenslang beheerd moet worden.

AmStaffs zijn 'klittenbandhonden' die intense banden vormen. Dit leidt tot een hoge prevalentie van scheidingsangst, die zich uit als destructief kauwen (muren, kooien, meubels) wanneer ze alleen worden gelaten.

Anders dan een Golden Retriever die blaft om te waarschuwen en vervolgens begroet, blaft een Anatolian Shepherd om te waarschuwen en escaleert daarna naar verdediging. Ze zijn van nature wantrouwig tegenover vreemden. Zonder uitstekend beheer kan dit leiden tot aansprakelijkheidsproblemen, met name bij pakketbezorgers of gasten die onaangekondigd het terrein betreden.

Dit ras is van nature nachtelijk actief. Hun taak is het bewaken van de omgeving terwijl de kudde slaapt. In een stedelijke omgeving uit zich dit als luid, herhaaldelijk blaffen om 2 uur 's nachts omdat een blad over de oprit waait of een buur zijn auto start. Dit is de #1 oorzaak van burenruzies en afstand doen van de hond.

Mannelijke Anatolians zijn met name gevoelig voor ernstige agressie tegenover andere mannelijke honden zodra ze seksuele rijpheid bereiken (18-24 maanden). Dit is vaak niet 'traineerbaar' maar eerder een levensstijlvereiste op het gebied van beheer.

Ze zijn niet gericht op het pleasen van hun baas. Als u ze roept en zij een bedreiging waarnemen (of simpelweg het nut er niet van inzien), zullen ze u negeren. Ze zijn gefokt om wekenlang zonder menselijke instructies te werken.