American Staffordshire Terrier vs Basenji

Dit is een primaire dealbreaker. Veel AmStaffs kunnen niet vreedzaam samenleven met huisgenoten van hetzelfde geslacht, ongeacht socialisatie.

De terriër-afstamming zorgt voor een hoge prooidrift. Ze vormen een significant risico voor katten, konijnen en kleine honden. Dit is vaak niet 'trainbaar' maar iets dat levenslang beheerd moet worden.

AmStaffs zijn 'klittenbandhonden' die intense banden vormen. Dit leidt tot een hoge prevalentie van scheidingsangst, die zich uit als destructief kauwen (muren, kooien, meubels) wanneer ze alleen worden gelaten.

Basenjis zijn afstandelijk, onafhankelijk en poetsen zichzelf. Ze zullen niet bewonderend in uw ogen staren terwijl ze op een commando wachten. Als u een hond wilt die leeft om te plezieren, is dit het verkeerde ras. Ze zijn notoir moeilijk te trainen met traditionele methoden en negeren openlijk commando's die ze zinloos achten.

Dit is een significant probleem in het ras. Onderzoek wijst uit dat agressief gedrag tegenover andere honden gerapporteerd werd bij een aanzienlijk deel van de Basenjis in één studie, beduidend hoger dan bij veel andere rassen. Deze agressie manifesteert zich vaak rond de seksuele volwassenheid (18-24 maanden) en is bijzonder ernstig tussen honden van hetzelfde geslacht.

De Basenji is een zicht- en reukspeurhond met een sterke jachtdrift. Ze zullen kleine dieren achtervolgen, grijpen en doden. Ze zijn over het algemeen gevaarlijk voor katten, konijnen en hamsters, tenzij ze er vanaf de puppytijd mee zijn opgegroeid, en zelfs dan kan het instinct de training in een fractie van een seconde overrulen.

Een Basenji kan kettinglinkhekken beklimmen, grendels openen en door onmogelijk kleine openingen wringen. Ze hebben geen verkeersinzicht en zullen het verkeer in rennen als ze een eekhoorn zien. Betrouwbaarheid zonder riem is voor dit ras vrijwel niet-bestaand.