American Staffordshire Terrier vs Scottish Terriër

Dit is een primaire dealbreaker. Veel AmStaffs kunnen niet vreedzaam samenleven met huisgenoten van hetzelfde geslacht, ongeacht socialisatie.

De terriër-afstamming zorgt voor een hoge prooidrift. Ze vormen een significant risico voor katten, konijnen en kleine honden. Dit is vaak niet 'trainbaar' maar iets dat levenslang beheerd moet worden.

AmStaffs zijn 'klittenbandhonden' die intense banden vormen. Dit leidt tot een hoge prevalentie van scheidingsangst, die zich uit als destructief kauwen (muren, kooien, meubels) wanneer ze alleen worden gelaten.

In tegenstelling tot de Golden Retriever of Labrador leeft de Scottie niet om u tevreden te stellen. Ze zijn beroemde onafhankelijke denkers. Als u een Scottie roept, kan hij het verzoek overwegen, evalueren wat er voor hem in zit en dan beslissen of hij gehoorzaamt. Dit wordt vaak als 'koppigheid' uitgelegd, maar het is eigenlijk een eigenschap van een ras dat is ontworpen om alleen ondergronds te werken zonder menselijke begeleiding.

Scotties zijn van nature wantrouwig tegenover vreemden en andere honden. Ze hebben een lage tolerantie voor behandeling die ze als respectloos beschouwen, waaronder omhelzen, aan oren trekken of plotselinge bewegingen. Dit maakt hen minder geschikt voor gezinnen met jonge kinderen.

Veel Scotties, met name mannetjes, kunnen intolerant zijn tegenover andere honden van hetzelfde geslacht. Deze agressie treedt vaak op bij sociale volwassenheid (18-24 maanden) en kan escaleren tot ernstige gevechten als het niet wordt beheerd.

Hun jachtinstinct is geen spel; het is een doodinstinct. Ze zijn niet te vertrouwen in de buurt van kleine huisdieren zoals hamsters, konijnen of vogels.