American Water Spaniel vs Weimaraner

In tegenstelling tot veel spaniels die iedereen als vriend begroeten, is de AWS van nature gereserveerd en kan hij wantrouwig zijn tegenover vreemden. Zonder uitgebreide vroege socialisatie (tussen 8–16 weken) kan dit gedrag escaleren tot op angst gebaseerde reactiviteit of overmatig territoriaal blaffen. Ze zijn eerst waakhond, dan begroeter.

Dit ras is geneigd een "klitten" te worden. Ze hechten zich intens aan hun primaire begeleider en hebben het vaak moeilijk wanneer ze alleen worden gelaten. Dit kan zich uiten als destructief kauwen, ijsberen of excessieve geluidsoverlast (jengelen/huilen) als isolatietraining niet vroeg wordt geprioriteerd.

De AWS heeft een taai werkend erfgoed. Deze aandrang kan soms vertaald worden in bezitsdrang over voedsel, speelgoed of kostbare kauwartikelen. Het is een beheersbaar kenmerk, maar vereist een eigenaar die uitwisselingsprotocollen begrijpt in plaats van gedwongen afname.

Hoewel ze in het veld graag willen behagen, kunnen ze in huis manipulatief en onafhankelijk zijn. Ze zijn niet blindelings gehoorzaam; ze vragen vaak: 'Wat levert het mij op?' voordat ze gehoorzamen.

Dit is de meest voorkomende reden voor het opgeven van een Weimaraner. Ze worden niet voor niets 'kleefhonden' genoemd - ze willen niet alleen in dezelfde kamer als jij zijn; ze willen je aanraken. Als ze alleen worden gelaten, kunnen ze op industriële schaal destructief worden, en in paniek door gipsplaten, deuren en kooien kauwen. Ze zijn over het algemeen ongeschikt voor huishoudens waar iedereen 8 uur per dag buitenshuis werkt.

Gefokt om wild zwijn, beer en hert te jagen, en later vogels, heeft de Weimaraner een sterke, niet-onderhandelbare prooijaagdrang. Ze vormen een aanzienlijk risico voor katten, konijnen en kleine honden. Deze drang is aangeboren en kan vaak niet worden weggetraind, alleen beheerd worden.

Veel Weimaraners vertonen een rasspecifiek gedrag genaamd 'nooking', waarbij ze op zachte voorwerpen zoals dekens of knuffels zuigen, vaak terwijl ze kneeden. Hoewel doorgaans onschuldig als zelftroost, kan het leiden tot het inslikken van vreemde voorwerpen, waarvoor dure chirurgie nodig kan zijn.

In tegenstelling tot sommige rassen die na een wandeling tot rust komen, kan een jonge Weimaraner ijsberen, janken of aandacht vragen als hun mentale en fysieke batterijen niet volledig zijn opgeladen. Ze missen vaak een natuurlijke metabolische 'uitschakelaar' binnenshuis totdat ze volwassen zijn, wat 2-4 jaar kan duren.