Anatolian Shepherd Dog vs Greyhound

Anders dan een Golden Retriever die blaft om te waarschuwen en vervolgens begroet, blaft een Anatolian Shepherd om te waarschuwen en escaleert daarna naar verdediging. Ze zijn van nature wantrouwig tegenover vreemden. Zonder uitstekend beheer kan dit leiden tot aansprakelijkheidsproblemen, met name bij pakketbezorgers of gasten die onaangekondigd het terrein betreden.

Dit ras is van nature nachtelijk actief. Hun taak is het bewaken van de omgeving terwijl de kudde slaapt. In een stedelijke omgeving uit zich dit als luid, herhaaldelijk blaffen om 2 uur 's nachts omdat een blad over de oprit waait of een buur zijn auto start. Dit is de #1 oorzaak van burenruzies en afstand doen van de hond.

Mannelijke Anatolians zijn met name gevoelig voor ernstige agressie tegenover andere mannelijke honden zodra ze seksuele rijpheid bereiken (18-24 maanden). Dit is vaak niet 'traineerbaar' maar eerder een levensstijlvereiste op het gebied van beheer.

Ze zijn niet gericht op het pleasen van hun baas. Als u ze roept en zij een bedreiging waarnemen (of simpelweg het nut er niet van inzien), zullen ze u negeren. Ze zijn gefokt om wekenlang zonder menselijke instructies te werken.

Dit is de meest voorkomende reden voor de teruggave van gepensioneerde renbaan-Greyhounds. De meeste ex-racers zijn nooit alleen geweest in hun leven; ze worden geboren in een nest, opgegroeid in een roedel en gekeneld met andere honden. Helemaal alleen worden gelaten in een stil huis kan paniek veroorzaken, wat leidt tot vernietiging, gehuil en bevuiling van het huis.

Veel Greyhounds slapen met open ogen en vallen in diepe REM-cycli. Omdat ze in kennels vaak niet worden aangeraakt tijdens het slapen, kunnen ze defensief reageren (grommen, happen) als ze worden aangeraakt of opgeschrikt tijdens het slapen. Dit maakt hen een risico voor huishoudens met jonge kinderen die de regel 'laat slapende honden liggen' mogelijk niet respecteren.

Een veelvoorkomende gedragsquirk waarbij een Greyhound zijn poten plant en weigert te bewegen tijdens een wandeling. Dit is vaak een reactie op overweldiging, angst, of simpelweg beslissen dat de wandeling voorbij is. Het is geen koppigheid in de traditionele zin, maar een afsluitreactie.

Zelfs Greyhounds die vredig samenleven met kleine honden binnenshuis, kunnen ze als prooi beschouwen als de kleine hond rent, piept of onregelmatig beweegt buitenshuis. De overgang van 'vriend' naar 'prooi' kan in een oogwenk plaatsvinden.