Anatolian Shepherd Dog vs West Highland White Terrier

Anders dan een Golden Retriever die blaft om te waarschuwen en vervolgens begroet, blaft een Anatolian Shepherd om te waarschuwen en escaleert daarna naar verdediging. Ze zijn van nature wantrouwig tegenover vreemden. Zonder uitstekend beheer kan dit leiden tot aansprakelijkheidsproblemen, met name bij pakketbezorgers of gasten die onaangekondigd het terrein betreden.

Dit ras is van nature nachtelijk actief. Hun taak is het bewaken van de omgeving terwijl de kudde slaapt. In een stedelijke omgeving uit zich dit als luid, herhaaldelijk blaffen om 2 uur 's nachts omdat een blad over de oprit waait of een buur zijn auto start. Dit is de #1 oorzaak van burenruzies en afstand doen van de hond.

Mannelijke Anatolians zijn met name gevoelig voor ernstige agressie tegenover andere mannelijke honden zodra ze seksuele rijpheid bereiken (18-24 maanden). Dit is vaak niet 'traineerbaar' maar eerder een levensstijlvereiste op het gebied van beheer.

Ze zijn niet gericht op het pleasen van hun baas. Als u ze roept en zij een bedreiging waarnemen (of simpelweg het nut er niet van inzien), zullen ze u negeren. Ze zijn gefokt om wekenlang zonder menselijke instructies te werken.

Dit is een echte werkterriër. Ze beschikken over een hoog zelfrespect en onafhankelijkheid. In tegenstelling tot een Golden Retriever die vraagt "Wat kan ik voor u doen?", vraagt een Westie "Wat levert het mij op?".

Westies zijn vocale waakhonden. Ze blaffen bij deurbellen, eekhoorns, bladeren die in de wind waaien en bezorgwagens. Dit is geen "stille" apartementshond; hun blaf is doordringend en aanhoudend.

Ze zijn gefokt om ongedierte te doden. Ze zijn niet te vertrouwen bij hamsters, konijnen, cavia's of vogels. Dit is een genetische doodsschakelaar, geen trainingsprobleem.

Westies tolereren over het algemeen geen ruwe aanpak. Ze staan bekend om te bijten als ze lastiggevallen, getrokken of geschrokken worden, waardoor ze een riskante keuze zijn voor gezinnen met peuters die grenzen missen.