Barbet vs Cavalier King Charles Spaniel

De Barbet is in de ware zin van het woord een "plakhond". Ze zijn gefokt om nauw samen te werken met jagers en te leven als constante metgezellen. Ze verdragen isolatie niet goed. Eigenaren die lange uren weg van huis werken of verwachten dat de hond 8 uur per dag in een bench blijft, zullen waarschijnlijk te maken krijgen met aanzienlijke gedragsproblemen, waaronder destructief kauwen, huilen en zelfverminking. Dit is geen ras voor de "weekendkrijger" die de hond maandag tot en met vrijdag negeert.

Hoewel sommigen het vertederend vinden, kan de behoefte van de Barbet om fysiek zijn eigenaar aan te raken of dicht bij hem te zijn overweldigend zijn. Ze zullen je volgen naar de badkamer, op je voeten zitten terwijl je kookt en deelname aan elke gezinsactiviteit eisen. Dit gebrek aan onafhankelijkheid kan verstikkend zijn voor eigenaren die persoonlijke ruimte waarderen.

In tegenstelling tot de zorgeloze Labrador kan de Barbet emotioneel gevoelig zijn. Harde trainingsmethoden of een chaotisch, schreeuwend huishouden kunnen ervoor zorgen dat ze zich afsluiten. Ze hebben positieve bekrachtiging en een kalme, zelfverzekerde leider nodig.

Dit is een "klittenband-hond" in de ware zin. Ze zijn gefokt om schoot te verwarmen in tochtige kastelen en hebben deze biologische drang niet verloren. Ze kunnen niet alleen worden gelaten voor een standaard werkdag (8+ uur). Isolatie leidt tot ernstige stress, destructief kauwen en aanhoudend janken of blaffen.

Hoewel ze speelgoedhonden zijn, zijn het nog steeds spaniëls. Ze behouden een prooidrift die getriggerd kan worden door vogels, eekhoorns of vlinders. Deze "onderbroken" predatoire volgorde betekent dat ze plotseling het verkeer in kunnen rennen als ze niet aangelijnde zijn, ondanks over het algemeen goede terugroep.