Barbet vs English Springer Spaniel

De Barbet is in de ware zin van het woord een "plakhond". Ze zijn gefokt om nauw samen te werken met jagers en te leven als constante metgezellen. Ze verdragen isolatie niet goed. Eigenaren die lange uren weg van huis werken of verwachten dat de hond 8 uur per dag in een bench blijft, zullen waarschijnlijk te maken krijgen met aanzienlijke gedragsproblemen, waaronder destructief kauwen, huilen en zelfverminking. Dit is geen ras voor de "weekendkrijger" die de hond maandag tot en met vrijdag negeert.

Hoewel sommigen het vertederend vinden, kan de behoefte van de Barbet om fysiek zijn eigenaar aan te raken of dicht bij hem te zijn overweldigend zijn. Ze zullen je volgen naar de badkamer, op je voeten zitten terwijl je kookt en deelname aan elke gezinsactiviteit eisen. Dit gebrek aan onafhankelijkheid kan verstikkend zijn voor eigenaren die persoonlijke ruimte waarderen.

In tegenstelling tot de zorgeloze Labrador kan de Barbet emotioneel gevoelig zijn. Harde trainingsmethoden of een chaotisch, schreeuwend huishouden kunnen ervoor zorgen dat ze zich afsluiten. Ze hebben positieve bekrachtiging en een kalme, zelfverzekerde leider nodig.

Gefokt om samen met mensen te werken, gedijen Springers niet goed in isolatie. Als ze 6+ uur alleen worden gelaten, vertonen ze regelmatig destructief gedrag (kauwen, graven) en noodvocalisatie.

Historisch significante idiopathische agressie waarbij de hond in een trance-achtige toestand raakt. Voornamelijk gekoppeld aan show/bench-lijnen en lage serotonine. Echte woede verschilt van het bewaken van bezittingen.

Een verveelde Springer is een destructieve Springer. Ze hebben 60-120 minuten dagelijkse beweging nodig. Onvoldoende beweging maakt Springers hyperactief, luidruchtig en destructief.

Als er modder is, vinden ze het. Hun vacht fungeert als een dweil en sleept water en vuil overal naartoe. Niet ideaal voor een brandschoon huishouden.