Barbet vs Jack Russell Terrier

De Barbet is in de ware zin van het woord een "plakhond". Ze zijn gefokt om nauw samen te werken met jagers en te leven als constante metgezellen. Ze verdragen isolatie niet goed. Eigenaren die lange uren weg van huis werken of verwachten dat de hond 8 uur per dag in een bench blijft, zullen waarschijnlijk te maken krijgen met aanzienlijke gedragsproblemen, waaronder destructief kauwen, huilen en zelfverminking. Dit is geen ras voor de "weekendkrijger" die de hond maandag tot en met vrijdag negeert.

Hoewel sommigen het vertederend vinden, kan de behoefte van de Barbet om fysiek zijn eigenaar aan te raken of dicht bij hem te zijn overweldigend zijn. Ze zullen je volgen naar de badkamer, op je voeten zitten terwijl je kookt en deelname aan elke gezinsactiviteit eisen. Dit gebrek aan onafhankelijkheid kan verstikkend zijn voor eigenaren die persoonlijke ruimte waarderen.

In tegenstelling tot de zorgeloze Labrador kan de Barbet emotioneel gevoelig zijn. Harde trainingsmethoden of een chaotisch, schreeuwend huishouden kunnen ervoor zorgen dat ze zich afsluiten. Ze hebben positieve bekrachtiging en een kalme, zelfverzekerde leider nodig.

Genetisch geprogrammeerd om ongedierte te jagen en vossen uit holen te verdrijven. Vormt een dodelijke bedreiging voor hamsters, cavia's, konijnen en vogels. De meeste kunnen niet vertrouwd worden bij katten tenzij ze samen als puppy zijn opgegroeid.

Berucht om intolerantie tegenover honden van hetzelfde geslacht. Kan jarenlang vreedzaam samenleven, waarna plotseling een felle vechtpartij uitbreekt die permanente scheiding vereist. Manifesteert zich doorgaans op de leeftijd van 18-24 maanden.

Wanneer onderstimuleerd, zal dit ras tuinen afbreken of aanhoudend blaffen naar vallende bladeren. Dit is de werkethos van het ras die zich uit zonder een taak.

Kan over schakelhekken klimmen, onder muren graven en door onmogelijk kleine openingen kruipen. Standaard tuinhekken zijn vaak onvoldoende als afscheiding.