Barbet vs Miniature Schnauzer

De Barbet is in de ware zin van het woord een "plakhond". Ze zijn gefokt om nauw samen te werken met jagers en te leven als constante metgezellen. Ze verdragen isolatie niet goed. Eigenaren die lange uren weg van huis werken of verwachten dat de hond 8 uur per dag in een bench blijft, zullen waarschijnlijk te maken krijgen met aanzienlijke gedragsproblemen, waaronder destructief kauwen, huilen en zelfverminking. Dit is geen ras voor de "weekendkrijger" die de hond maandag tot en met vrijdag negeert.

Hoewel sommigen het vertederend vinden, kan de behoefte van de Barbet om fysiek zijn eigenaar aan te raken of dicht bij hem te zijn overweldigend zijn. Ze zullen je volgen naar de badkamer, op je voeten zitten terwijl je kookt en deelname aan elke gezinsactiviteit eisen. Dit gebrek aan onafhankelijkheid kan verstikkend zijn voor eigenaren die persoonlijke ruimte waarderen.

In tegenstelling tot de zorgeloze Labrador kan de Barbet emotioneel gevoelig zijn. Harde trainingsmethoden of een chaotisch, schreeuwend huishouden kunnen ervoor zorgen dat ze zich afsluiten. Ze hebben positieve bekrachtiging en een kalme, zelfverzekerde leider nodig.

Als waakhonden gefokt, zijn Miniature Schnauzers genetisch geprogrammeerd om te blaffen bij elke verandering in hun omgeving. Dit kan leiden tot geluidsklachten in appartementen als het niet vroeg wordt aangepakt door training.

Hun knaagdierenverleden betekent dat ze de volledige predatoire sequentie voor kleine dieren bezitten. Ze zijn over het algemeen onveilig rond hamsters, cavia's en kunnen katten die rennen lastigvallen.

Professionele verzorging elke 6-8 weken is niet onderhandelbaar, costing $60-100 per sessie. Over een levensduur van 14 jaar bedraagt dit $5.000-8.400 in kapsels alleen.

Omdat ze alert en vocaal zijn, blaffen en springen ze vaak naar andere honden tijdens wandelingen. Dit is meestal op frustratie of angst gebaseerde houding, geen echte agressie, maar vereist management.