Basset Hound vs Standaard Schnauzer

Bassets zijn gefokt om zelfstandig geursporen over kilometers te volgen. Ze hebben selectief gehoor en negeren commando's als ze er de meerwaarde niet van inzien. Voedselmotivatie is essentieel voor elk trainingsresultaat.

Als kuddedieren hebben Bassets een diepgevoelde behoefte aan gezelschap. Als ze alleen worden gelaten, produceren ze een luid, treurig gehuil dat door muren dringt en tot grote afstanden draagt — een serieus probleem in appartementen of woningen met dichtbijgelegen buren.

Notoir moeilijk zindelijk te maken — hun onafhankelijke natuur en lichamelijke bouw maken dit een strijd van meerdere maanden (6-12 maanden). Ongelukken kunnen tot in de volwassenheid aanhouden.

Wanneer ze een geur opvangen, vouwen hun oren letterlijk naar voren om geluid te blokkeren en richten ze zich volledig op de geur. Terugroepen werkt niet — ze lopen zonder omheiningen zomaar het verkeer in.

Dit ras werd oorspronkelijk ontworpen om boerenkarren en woonerven te bewaken. Ze hebben een doordringend, aanhoudend geblaf dat wordt uitgelokt door voorbijgangers, bezorgwagens en zelfs buren. In tegenstelling tot een Golden Retriever die misschien blaft om te begroeten, blaft een Standaard Schnauzer om te zeggen "Blijf weg." Dit kenmerk maakt hen moeilijke buren in flats met dunne muren.

Mannelijke Standaard Schnauzers in het bijzonder kunnen intolerantie ontwikkelen jegens andere mannelijke honden rond sociale volwassenheid (18-24 maanden). Dit is niet altijd angstgerelateerd maar vaak statuszoekend gedrag. Ze starten misschien geen gevechten, maar zullen ze beëindigen, waardoor hondenparken een riskante omgeving zijn.

Hun geschiedenis als rattenvanger betekent dat ze een 'volledige' predatoresequentie hebben voor kleine dieren. Ze zullen eekhoorns, konijnen en buurtkatten achtervolgen, grijpen en mogelijk doden als ze er niet mee zijn opgegroeid. Deze drang is aangeboren en kan zelden volledig worden weggetraind.