Beauceron vs Scottish Terriër

Als een ras dat bedoeld is als 'levend hek' voor honderden schapen, communiceert de Beauceron met zijn omgeving via zijn bek. Pups en adolescenten staan berucht om pijnlijk bijten aan hielen, handen en kleding. Dit is geen agressie, maar een ingebakerd genetisch kenmerk dat maanden consistente omleiding vereist om te beheersen.

Anders dan de Golden Retriever die inbrekers verwelkomt, is de Beauceron van nature achterdochtig. Zonder uitgebreide socialisatie (100+ vreemden in 100 dagen) kan deze achterdocht omslaan in angstagressie of gevaarlijke reactiviteit. Ze weten 'automatisch' niet het verschil tussen een bedreiging en een bezorger; u moet het hun leren.

Hoewel over het algemeen pakgericht, kunnen Beaucerons - met name mannetjes - intolerantie ontwikkelen voor andere honden van hetzelfde geslacht bij het bereiken van seksuele volwassenheid (18-24 maanden). Dit kan een huishouden met meerdere honden zonder zorgvuldig beheer moeilijk maken.

Dit ras wil niet alleen in dezelfde kamer zijn als u; ze willen u fysiek aanraken. Ze worden vaak omschreven als 'schaduwen'. Als u persoonlijke ruimte waardeert of lange uren buitenshuis werkt, zal dit ras psychologisch lijden.

In tegenstelling tot de Golden Retriever of Labrador leeft de Scottie niet om u tevreden te stellen. Ze zijn beroemde onafhankelijke denkers. Als u een Scottie roept, kan hij het verzoek overwegen, evalueren wat er voor hem in zit en dan beslissen of hij gehoorzaamt. Dit wordt vaak als 'koppigheid' uitgelegd, maar het is eigenlijk een eigenschap van een ras dat is ontworpen om alleen ondergronds te werken zonder menselijke begeleiding.

Scotties zijn van nature wantrouwig tegenover vreemden en andere honden. Ze hebben een lage tolerantie voor behandeling die ze als respectloos beschouwen, waaronder omhelzen, aan oren trekken of plotselinge bewegingen. Dit maakt hen minder geschikt voor gezinnen met jonge kinderen.

Veel Scotties, met name mannetjes, kunnen intolerant zijn tegenover andere honden van hetzelfde geslacht. Deze agressie treedt vaak op bij sociale volwassenheid (18-24 maanden) en kan escaleren tot ernstige gevechten als het niet wordt beheerd.

Hun jachtinstinct is geen spel; het is een doodinstinct. Ze zijn niet te vertrouwen in de buurt van kleine huisdieren zoals hamsters, konijnen of vogels.