Belgian Tervuren vs Papillon

Dit ras heeft een 'onderbroken' roofdiersequentie die net voor de dodelijke beet stopt, maar de 'achtervolgings'- en 'bijt'-gedragingen sterk benadrukt. Ze zullen instinctief de hielen bijten van rennende kinderen, fietsers en joggers. Dit wordt vaak verward met agressie, maar het is een hardgecodeerde werkeigenschap die extreem moeilijk volledig af te trainen is.

In tegenstelling tot het 'houdt van iedereen'-temperament van veel sportieve rassen, is de Tervuren van nature terughoudend en argwanend. Zonder uitgebreide vroege socialisatie kan deze voorzichtigheid escaleren tot angstgebaseerde reactiviteit of 'scherpte' (bijten uit defensieve angst).

Als de Tervuren onvoldoende beweging krijgt, gaat hij niet gewoon liggen; hij ontmantelt zijn omgeving. Ze zijn gevoelig voor obsessief-compulsief gedrag zoals staartjagen, schaduwstaren en flankzuigen als niet aan hun mentale behoeften wordt voldaan.

Papillons bezitten een durf die hun formaat onevenredig overstijgt. Ze zullen veel grotere honden uitdagen, wat tot tragische gevolgen kan leiden als ze niet worden beschermd. Dit is echte territoriale zelfverzekerdheid, geen 'geblaf'.

Dit is een 'klittenband'-ras dat eeuwenlang gefokt is als schootshond voor de adel. Ze verdragen isolatie slecht. Eigenaren die 8+ uur weg zijn, merken vaak dat hun Papillon ernstige noodgedrag ontwikkelt.

Hoewel geen gedachteloze blaffers, zijn het waakzame waakhonden. Ze kondigen elke bezorgwagen, deurbel en voorbijganger aan. In appartementen met dunne muren kan dit een probleem worden met de huurovereenkomst.

In tegenstelling tot robuuste Golden Retrievers kunnen Papillons niet ruw behandeld worden. Ze bijten snel als ze ruw worden beetgepakt, waardoor ze een slechte keuze zijn voor huishoudens met peuters die weinig impulsbeheersing hebben.