Bernese Mountain Dog vs Gordon Setter

De BMD werd gefokt om nauw samen te werken met boeren in de Zwitserse Alpen, karren te trekken en vee te drijven. Deze geschiedenis heeft een ras gecreëerd dat genetisch geprogrammeerd is om constant bij hun mensen te zijn. Het zijn geen onafhankelijke tuinhonden; het zijn "schaduwen". Een Berner alleen laten voor 8+ uur per dag leidt vaak tot ernstige stress, destructief kauwen en vocalisatie.

Hoewel liefdevol kan hun behoefte aan lichamelijk contact (hun 45 kg lichaamsgewicht tegen uw benen leunen) gevaarlijk zijn voor oudere eigenaren of zeer kleine kinderen, ondanks hun zachtaardige bedoelingen.

Dit is het primaire gedragsprobleem voor het ras. Gordon Setters zijn intensief gehechte 'plakkerige' honden. Ze verdragen isolatie niet goed. Als ze gedurende standaard werkdagen (8+ uur) zonder interventie alleen worden gelaten, ontwikkelen ze vaak ernstige stressgedragingen, waaronder destructief kauwen, huilen en zelfverminking.

In tegenstelling tot de gehoorzame Labrador werd de Gordon gefokt om onafhankelijk van de jager op de heide te werken. Dit vertaalt zich in een hond die een bevel vaak zal overwegen, de waarde ervan evalueert en mogelijk weigert. Ze hebben een begeleider nodig die begrijpt hoe een denkende hond gemotiveerd moet worden, niet alleen een gehoorzame.

Eigenaren grapten vaak dat Gordons tot hun derde jaar puppy's blijven. Dit 'Peter Pan'-syndroom betekent dat u zich aanmeldt voor een verlengde adolescentie gekenmerkt door hoge energie, het testen van grenzen en mogelijke destructiviteit, lang nadat andere rassen zijn gekalmeerd.

Hoewel aanhankelijk met hun eigen kring, zijn Gordons van nature gereserveerd tegenover vreemden. Zonder uitgebreide vroege socialisatie kan deze terughoudendheid veranderen in angstgebaseerde reactiviteit of overmatig territoriaal blaffen. Het zijn van nature waakhonden, niet het type 'iedereen is mijn beste vriend'.