Bloodhound vs Spinone Italiano

Wanneer een Bloodhound een geur oppikt, sluiten zijn oren letterlijk (de zware flapjes blokkeren het gehoorkanaal) en filtert zijn brein al het gehoorsinput eruit. Ze negeren je niet uit boosaardigheid; ze kunnen je commando's tijdens het volgen van een spoor werkelijk niet verwerken. Dit maakt .

Ze scoren bijna onderaan in ranglijsten voor gehoorzaamheidsintelligentie, niet omdat ze dom zijn, maar omdat ze gefokt zijn om onafhankelijk van menselijke sturing te werken. Ze lossen problemen op (het vinden van sporen) zonder hulp, wat zich thuis vertaalt in het openen van koelkasten, deuren en hekken.

De combinatie van (slingers die plafonds raken), (veroorzaakt door gist in huidplooien en vettige vacht), en maakt ze ongeschikt voor netheid-gerichte eigenaren of mensen met zintuiglijke gevoeligheden.

Dit is geen hond die in een kennel of achtertuin kan worden achtergelaten. Ze zijn diepgaand sociaal en hechten zich intens aan hun mensen. Als ze lang alleen worden gelaten (meer dan 4-5 uur), zijn ze vatbaar voor ernstige scheidingsangst, die zich uit in huilen (het ras staat bekend om een uniek "gejodel") en destructief kauwen.

Hoewel niet zo overvloedig als een Mastiff, heeft de Spinone een kenmerkende baard die als een spons werkt. Elke keer dat ze drinken, druipen ze water over uw vloer. Na het eten bevat hun baard voedselresten. Als u huistrots bent of een afkeer heeft van natte gezichten die tegen uw schone kleding worden gedrukt, is dit een dealbreaker.

In tegenstelling tot de Golden Retriever die leeft om te plezieren, vraagt de Spinone "Waarom?" Ze zijn intelligent maar bezitten een doordachte, nadenkende aard. Als een commando voor hen geen zin heeft, kunnen ze het gewoon weigeren. Dit wordt vaak aangezien voor domheid, maar het is eigenlijk onafhankelijkheid.