Boerboel vs Irish Wolfhound

Dit is een primaire faalfactor. Veel Boerboels, met name mannetjes, zullen geen andere hond van hetzelfde geslacht in hun huishouden tolereren zodra ze seksuele volwassenheid bereiken (18-24 maanden). Deze agressie is vaak plotseling en ernstig.

In tegenstelling tot een Golden Retriever die inbrekers verwelkomt, is een Boerboel van nature achterdochtig. Zonder uitgebreide, voortdurende socialisatie kan deze achterdocht escaleren tot angst-agressie of aansprakelijkheidsrisicovol beschermend gedrag.

Hun dominante karakter maakt hen geneigd voedsel, speelgoed of zelfs hun eigenaren te bewaken. Dit vereist een ervaren begeleider die begrijpt hoe hij dit gedrag kan aanpakken zonder confrontatie.

Ondanks hun rustige gedrag binnenshuis zijn dit krachtige jagers. Hun prooidrift wordt getriggerd door beweging. Een eekhoorn, kat of klein hondje dat over een veld rent, kan een explosieve achtervolging veroorzaken die nauwelijks te stoppen is met gesproken commando's. Ze zijn doorgaans onbetrouwbaar met kleine rennende dieren, tenzij ze er mee zijn opgegroeid, en zelfs dan kan instinct de training overheersen.

Wolfshonden zijn diep hechtende 'plakkende' honden. Ze gedijen niet goed in isolatie en kunnen ernstige scheidingsangst ontwikkelen als ze lang alleen worden gelaten. Dit kan zich uiten in destructief kauwen, wat, gezien hun kaakomvang, droge muren, meubels en deuren in minuten kan vernietigen.

Tussen 6 en 18 maanden is een Wolfshond in wezen een pup van meer dan 45 kg met slechte coördinatie en veel energie. Ze kunnen neiging hebben tot bijten en vernielen. Hun vermogen om over aanrechten te reiken is ongeëvenaard; ze kunnen de achterkant van keukenwerkbladen bereiken zonder hun poten van de vloer te heffen.