Borzoi vs Spinone Italiano

De Borzoi bezit een volledige predatoire volgorde (Oog → Besluipen → Achtervolgen → Grijpen → Doden). Ze zijn geprogrammeerd om achter alles aan te jagen wat snel beweegt. Dit maakt hen een aanzienlijk risico voor katten, kleine honden, konijnen en zelfs wilde dieren. Een Borzoi die vreedzaam samenleeft met een huiskat, kan diezelfde kat nog steeds doden als ze haar buiten tegenkomen terwijl ze rent.

Ze zijn niet gehoorzaam op commando. Ze gehoorzamen bevelen niet om u een plezier te doen. Als ze prooi zien, is hun terugroepbaarheid vrijwel nihil. Ze hebben een veilig omheind gebied nodig (minimaal 1,8 m hoog) om te rennen; 'onzichtbare hekken' zijn nutteloos tegen hun drang.

Ze worden vaak beschreven als 'katachtig'. Ze begroeten u misschien niet enthousiast aan de deur en willen niet constant knuffelen. Ze zijn op hun eigen voorwaarden affectief.

Dit is geen hond die in een kennel of achtertuin kan worden achtergelaten. Ze zijn diepgaand sociaal en hechten zich intens aan hun mensen. Als ze lang alleen worden gelaten (meer dan 4-5 uur), zijn ze vatbaar voor ernstige scheidingsangst, die zich uit in huilen (het ras staat bekend om een uniek "gejodel") en destructief kauwen.

Hoewel niet zo overvloedig als een Mastiff, heeft de Spinone een kenmerkende baard die als een spons werkt. Elke keer dat ze drinken, druipen ze water over uw vloer. Na het eten bevat hun baard voedselresten. Als u huistrots bent of een afkeer heeft van natte gezichten die tegen uw schone kleding worden gedrukt, is dit een dealbreaker.

In tegenstelling tot de Golden Retriever die leeft om te plezieren, vraagt de Spinone "Waarom?" Ze zijn intelligent maar bezitten een doordachte, nadenkende aard. Als een commando voor hen geen zin heeft, kunnen ze het gewoon weigeren. Dit wordt vaak aangezien voor domheid, maar het is eigenlijk onafhankelijkheid.