Boxador vs Miniature Pinscher

Dit is het primaire gedragsprobleem voor de Boxador. Beide ouderdierassen zijn intens sociaal, maar de 'klittenband'-aard van de Boxer gecombineerd met de roepingsdrang van de Lab creëert een hond die vaak geen isolatie kan verdragen. Eigenaren melden regelmatig vernietiging van gipsplaten, deurframes en meubilair wanneer deze honden zelfs korte perioden alleen worden gelaten.

Boxadors doen zelden iets half. Ze zijn gevoelig voor 'begroetingsstoornis'—springen, krabben en gasten omver duwen van pure opwinding. De neiging van de Boxer om zijn voorpoten te gebruiken (boksen) gecombineerd met de massa van de Lab maakt hen een lichamelijk gevaar voor kleine kinderen of oudere familieleden.

Hoewel over het algemeen vriendelijk, kan de frustratie van teruggehouden worden de opwinding van een Boxador omzetten in barrièrefrustatie, die eruitziet en klinkt als agressie. Dit 'gefrustreerde begroeter'-syndroom is veelvoorkomend en moeilijk te beheersen bij een hond van 35 kg of meer.

Min Pins nemen hun waakhondrol serieus. Een waaierend blad of buur die een autoportier sluit, triggert doordringend alarmblaffen. In appartementen met dunne muren leidt dit tot klachten van buren en huisuitzettingsberichten.

Ze wringen zich door kleine hekopeningen, klimmen over kettinglinkhekken en schieten met bliksemsnelheid door open deuren. Hun hoge prooidrift betekent dat ze, eenmaal buiten, niet terugkomen - ze jagen een eekhoorn achterna door het verkeer zonder aarzeling.

Min Pins bezitten territorialiteit en assertiviteit die rivaliseren met reuze waakhondrassen. Ze daagen honden uit die tienmaal hun formaat hebben en zullen niet terugdeinzen, waardoor ze slechte kandidaten zijn voor hondenparken of losloopomgevingen.

Net als veel speelgoedrasen hebben ze kleine blaasjes en een lage tolerantie voor koud of nat weer. Als het regent, kan een Min Pin weigeren naar buiten te gaan en zal binnen een verborgen plek zoeken.