Brittany vs Miniature Pinscher

Brittanys zijn berucht kleefzuchtig. Ze zijn gefokt om samen met mensen te werken, niet om weilanden alleen te bewaken. Dit uit zich als ernstige scheidingsangst. Als ze 8 uur per dag alleen worden gelaten, nemen ze vaak toevlucht tot destructief kauwen, zelfverminking (poten rauw likken) of gehuil dat buren zal irriteren.

Hoewel sommige volwassenen binnenshuis tot rust komen, missen jonge Brittanys (onder de 3 jaar) vaak een metabolische "uitschakelaar". Ze hebben niet zomaar een wandeling nodig; ze hebben een taak nodig. Zonder 60-90 minuten krachtige activiteit per dag verzinnen ze hun eigen spelletjes, die meestal het demonteren van uw meubels of het opgraven van de achtertuin inhouden.

Dit ras staat bekend om een "zacht" temperament. Harde correcties of zelfs luide stemmen kunnen ertoe leiden dat ze submissief urineren. Ze hebben vertrouwensopbouw nodig, geen intimidatie.

Min Pins nemen hun waakhondrol serieus. Een waaierend blad of buur die een autoportier sluit, triggert doordringend alarmblaffen. In appartementen met dunne muren leidt dit tot klachten van buren en huisuitzettingsberichten.

Ze wringen zich door kleine hekopeningen, klimmen over kettinglinkhekken en schieten met bliksemsnelheid door open deuren. Hun hoge prooidrift betekent dat ze, eenmaal buiten, niet terugkomen - ze jagen een eekhoorn achterna door het verkeer zonder aarzeling.

Min Pins bezitten territorialiteit en assertiviteit die rivaliseren met reuze waakhondrassen. Ze daagen honden uit die tienmaal hun formaat hebben en zullen niet terugdeinzen, waardoor ze slechte kandidaten zijn voor hondenparken of losloopomgevingen.

Net als veel speelgoedrasen hebben ze kleine blaasjes en een lage tolerantie voor koud of nat weer. Als het regent, kan een Min Pin weigeren naar buiten te gaan en zal binnen een verborgen plek zoeken.