Brittany vs Noors Elshond

Brittanys zijn berucht kleefzuchtig. Ze zijn gefokt om samen met mensen te werken, niet om weilanden alleen te bewaken. Dit uit zich als ernstige scheidingsangst. Als ze 8 uur per dag alleen worden gelaten, nemen ze vaak toevlucht tot destructief kauwen, zelfverminking (poten rauw likken) of gehuil dat buren zal irriteren.

Hoewel sommige volwassenen binnenshuis tot rust komen, missen jonge Brittanys (onder de 3 jaar) vaak een metabolische "uitschakelaar". Ze hebben niet zomaar een wandeling nodig; ze hebben een taak nodig. Zonder 60-90 minuten krachtige activiteit per dag verzinnen ze hun eigen spelletjes, die meestal het demonteren van uw meubels of het opgraven van de achtertuin inhouden.

Dit ras staat bekend om een "zacht" temperament. Harde correcties of zelfs luide stemmen kunnen ertoe leiden dat ze submissief urineren. Ze hebben vertrouwensopbouw nodig, geen intimidatie.

Dit ras is genetisch geprogrammeerd om te blaffen. In hun thuisland Noorwegen is het hun taak om elanden op te sporen en ze op afstand te houden door ritmisch en continu te blaffen totdat de jager aankomt. Dit is een eigenschap die niet volledig kan worden 'afgetraind'. Ze zullen blaffen naar eekhoorns, auto's, bezorgers en bladeren die in de wind waaien. Als u in een geluidsgevoelige gemeenschap woont of muren deelt met buren, dan is dit ras een uitdaging.

In tegenstelling tot een Golden Retriever die vraagt 'Wat kan ik voor u doen?', vraagt de Elshond 'Wat heb ik eraan?' Ze zijn onafhankelijke probleemoplossers. Dit manifesteert zich als 'koppigheid' tijdens de training. Ze zullen vaak de waarde van een traktatie afwegen tegen de interesse van een geur en voor de geur kiezen.

Deze honden zijn trackers. Als ze een geur oppikken, schakelen hun oren uit en volgen ze die geur voor kilometers. Ze kunnen niet vertrouwd worden zonder riem in niet-omheinde gebieden. Hun terugroep is berucht onbetrouwbaar wanneer de jachtdrift geactiveerd is.